Weblog: Jarige klanktovenares

Amsterdam, 17-10-2011 – Dit wordt een blijde week voor mij. Gisteren hoorde ik dat de actie Klassiek geeft van Radio 4 bijna duizend instrumenten heeft opgeleverd, waarop kinderen en jongeren muziek kunnen leren spelen. Een mooi initiatief, dat tegenwicht biedt aan de lacunes in ons onderwijs, waaruit het muziekonderricht helaas verbannen is. De jeugd heeft de toekomst tenslotte en door jongeren te enthousiasmeren voor (klassieke) muziek, creëer je ook het publiek voor de prachtige concertseries van Radio 4.

Een minpuntje is dat veel van de instrumenten moeten worden opgeknapt om ze weer speelklaar te maken. Dat kost geld. Ik geef maar even het banknummer door, zodat u een bijdrage kunt storten: 24.05.44.218 t.n.v. Muziek telt! te Utrecht. Onder het motto ‘alle beetjes helpen’, is uiteraard elk bedrag welkom. Ik denk hierbij aan Mies Bouwman, die voor de actie Open het Dorp in 1962 mensen opriep hun oude centen en dubbeltjes in luciferdoosjes langs te brengen en zo het monsterbedrag van 12 miljoen bij elkaar wist te praten.

Zo schept de terugtredende overheid ook nieuwe energie: nu we niet langer kunnen rekenen op vanzelfsprekende ondersteuning van de kunsten, genereert het zoeken naar financiering ook een gevoel van saamhorigheid en betrokkenheid. Wat is er leuker dan straks naar een concert te gaan waarvan de instrumenten mede dankzij onszelf bij elkaar zijn gesprokkeld? Ik hoop dat Radio 4 verslag blijft doen van de resultaten en mogelijke nieuwe initiatieven.

Ik word ook blij van het Brazilië Festival dat deze en komende maand wordt georganiseerd door een groot aantal instellingen in Amsterdam. De Radio Kamer Filharmonie en het Groot Omroepkoor haken hierbij aan in de Vrijdag van Vredenburg, met een grotendeels aan Heitor Villa Lobos gewijd concert. Hoe komt het eigenlijk dat zo weinig Braziliaanse componisten zijn opgenomen in het reguliere concertrepertoire? Deze vraag zal ik zeker stellen aan Celso Antunes, chef-dirigent van het Groot Omroepkoor, tijdens een gesprek in de pauze van de live uitzending op Radio 4 op 21 oktober.

Maar wat mij het allergelukkigst maakt is dat Sofia Goebaidoelina haar tachtigste verjaardag in ons land komt vieren. Voor mij is zij de onbetwiste heldin van de moderne muziek, omdat zij mij tot op het bot weet te raken met haar vaak ongehoorde klanken. De koude rillingen liepen mij over de rug toen ik in 1995 een uitvoering hoorde van Nu altijd sneeuw in het Concertgebouw in Amsterdam. Zangers en musici waren rondom het publiek opgesteld en de fluister- ritsel- en ruisklanken riepen een sjamanistische bezwering op die ik nooit zal vergeten. Zondag wordt het opnieuw uitgevoerd in het Amsterdamse Muziekgebouw.  

Ik verheug me ook enorm op haar tweede vioolconcert In tempus praesens, dat in de ZaterdagMatinee wordt uitgevoerd, met de jonge Simone Lamsma. Helaas gaat de wereldpremière van Concert voor Orkest bij het Koninklijk Concertgebouworkest niet door, omdat Goebaidoelina het niet tijdig afkreeg; in plaats hiervan klinkt Gastmahl während der Pest. Op haar verjaardag zelf, maandag 24 oktober, brengt het Asko|Schönberg twee van haar mooiste kamermuziekstukken: Silenzio voor bajan, viool en cello en Perception voor sopraan, bariton, strijkers en tape. Dit concert vormt onderdeel van mijn cursus Klanken van vandaag, waarin Goebaidoelina hoogstpersoonlijk te gast zal zijn. - Mijn week kan niet meer stuk!