weblog - Bewonderenswaardige Bea

Abu Dhabi / Den Haag, 16-1-2012 – Laat ik één ding vooropstellen: een Oranjeklant ben ik niet, maar toch wil ik de loftrompet steken van Koningin Beatrix. De weinige momenten dat zij spreekt namens zichzelf, word ik altijd getroffen door haar respect voor de medemens en haar liefde voor cultuur. Ik onderschrijf van harte haar verzuchting dat het ‘echt onzin’ is dat de sjaal die zij ombond bij haar bezoek aan een moskee in Abu Dhabi een symbool zou zijn van vrouwenonderdrukking. En ze zag er schitterend uit!

Opvallend in de commotie rond Bea’s hoofddoek, is dat ook de zogenoemde ‘kwaliteitspers’ steevast als een haas achter de blonde gedoger aanhuppelt. Hij hoeft maar een scheet of tweet te laten, of alle media duiken er likkebaardend op, zonder in te gaan op de inhoud. Want die is behoorlijk paradoxaal: degene die het hardst roept dat buitenlanders zich moeten aanpassen aan de mores van ons land, gilt net zo hard dat onze vorstin de zeden van een bevriende natie met voeten zou moeten treden. Elk kind doorziet zo’n incongruentie, maar ik las er enkel over bij Youp van ’t Hek.

Beatrix keert zich bovendien op subtiele wijze tegen de bezuinigingswoede van de cultuurhaters. Ligt het Muziekcentrum van de Omroep (MCO) onder vuur en besluit men daarom de Radio Kamer Filharmonie op te heffen, dan vraagt zij dit orkest op haar verjaardag te komen spelen. Vervolgens laat zij zich door de musici vergezellen op haar staatsbezoek aan Oman. – Waar zij zelfs nog een extra concert inlast, om ook het gewone volk te laten genieten van hun hoge kwaliteit. Hopelijk betaalt zij al even vorstelijk.

Onlangs werd bekend dat het MCO voorlopig in Hilversum blijft, met alle economische voordelen vandien. Burgemeester Broertjes toont zich ‘in zijn nopjes’ met dit besluit, omdat op deze manier ‘belangrijke werkgelegenheid voor de regio blijft behouden’. Hij realiseert zich dus dat kunstenaars niet slechts met de rug naar het publiek en met geopende knip naar de politiek staan, maar juist geld en reuring genereren. Wellicht vanuit dezelfde gedachte geeft Minister van Bijsterveldt het Metropole Orkest alsog elf miljoen euro, om een verzelfstandiging te realiseren.

De vraag blijft of het überhaupt nodig is orkesten op te heffen, want binnen hun gelederen valt veel te besparen. Dat musici op de zogenoemde ‘eerste stoel’ voltijds betaald krijgen voor een halve baan, is moeilijk te billijken nu de budgetten drastisch gekort worden. Natuurlijk draagt een aanvoerder (van de violen, de klarinetten, de hoorns en ga maar door) meer verantwoordelijkheid en daar mag best iets tegenover staan. Maar een dubbel honorarium? Waar blijven de musici die bereid zijn deze luxepositie op te geven, om banen voor hun collega’s te behouden?

Ondertussen stomen nieuwe generaties musici alweer op. Zo toeren het Nationaal Jeugdorkest en de Dutch National Opera Academy door ons land met een dubbelproductie, prachtig geënsceneerd en met aanstekelijk enthousiasme uitgevoerd door jongeren onder leiding van Antony Hermus. Where the Wild Things Are van Oliver Knussen en L’Enfant et les sortilèges van Maurice Ravel gaan beide over een stout jongetje dat na vele avonturen tot inkeer komt. - Echt iets voor Bea en de blonde gedoger!

De productie wordt op vrijdag 20 januari live uitgezonden in het Avondconcert op Radio 4