Weblog: Dovemansoren

Ter voorbereiding op een gesprek voor Cultura-tv op 13 oktober 2007, bekeek ik de video 'De klank van de stilte', die Eline Flipse maakte in 1991. Het betreft een portret van de componist Ton de Leeuw, die in zijn muziek een betekenisvolle verbinding legde tussen de muziekculturen van Oost en West. Een prachtige en, gezien de islamdiscussie zeer actuele documentaire. Maar sterker nog dan De Leeuws interessante inzichten over het verschil tussen oosterse en westerse muziek, trof mij zijn felle uithaal naar de alom aanwezige achtergrondmuziek. Zestien jaar geleden al begreep hij dat het voortdurend blootgesteld worden aan ongevraagde muziek ons 'geestelijk afstompt' en verhindert tot onszelf te komen. Ondertussen is het lawaai alleen maar toegenomen.

In een reactie op mijn blog 'Oost-Indisch Doof', stelt Ger Vander dat ik verkeerd geïnformeerd ben, omdat popevenementen en cafés bij de eerste melding van lawaaioverlast gestopt dan wel gesloten worden. Graag zou ik willen weten waar hij woont, dan verhuis ik onmiddellijk naar dit Utopia. Want, zoals ik al eerder schreef zijn er weliswaar 'strenge geluidsnormen', maar worden deze simpelweg niet gehandhaafd. Zoals uit vele andere reacties blijkt, is er een aantal varianten op het thema: 'De klager is een zeikerd.' De politie stelt ijskoud dat jij de eerste en enige bent die klaagt; de 'strenge normen' worden helemaal niet overschreden, of er is voor dit 'ene speciale evenement' een ontheffing verleend. Kortom: je klacht is steevast gericht aan dovemansoren.

Veelzeggend is ook de reactie van een - anonieme - voorlichter van het CDA. Ik had deze partij mijn blog over de door Balkenende en Willem-Alexander veroorzaakte lawaaioverlast doorgestuurd, met het verzoek de slogan 'Fatsoen moet je doen' eindelijk eens in praktijk te brengen. De voorlichter negeert de klacht over het meerijden van Balkenende in de oorverdovende Formule-I races door het centrum van Rotterdam. En over het tot zes uur 's ochtends durende discofeest van onze kroonprins schrijft hij: 'Prins Willem Alexander wordt net als iedereen maar één keer veertig jaar. Een feest hoort daar bij.'

Daar kunnen u en ik het mee doen. Op een bevolking van zestien miljoen wordt er elke dag iemand veertig - of dertig, vijftig, zestig - er is altijd wel iets te vieren. De vanzelfsprekendheid waarmee de CDA-voorlichter meent dat omwonenden tot kilometers in de omtrek moeten 'meegenieten' van al die feestjes, zegt veel over hoe doof onze politici zijn voor de signalen over lawaaiterreur in onze maatschappij.

Ik stuur hun de link naar de site van Cultura-tv, in de hoop dat Ton de Leeuw hun oren moge openen.

Thea Derks