Even voorstellen:
Lisette Ros [1991] is performance kunstenaar. In haar werk stelt ze conventies, routinegedrag en banale handelingen aan de kaak, en bevraagt de vanzelfsprekendheid hiervan. Uitgangspunt van haar werk is de confrontatie met haarzelf; het bevragen en uitdagen van haar eigen lichamelijke conditionering, controledwang en dagelijks ritme. Als performance kunstenaar gebruikt ze zichzelf om toeschouwers diezelfde confrontatie te geven, zowel in lichaam als geest. Ros stelt vragen door letterlijk ‘te doen’.

Ros behaalde haar Master of Arts aan het ArtEZ Institute of Arts met het werk ‘INTERVENING SPACE: Reframing Conventions’ [2014], hetgeen nog steeds maatschappelijk relevant is. Dit werk gaat over haar onderzoek naar de conventie ‘zitten’; Ros merkte op dat ze dagelijks veel te veel zat. Ze vertaalde dit naar een performance werk door de handeling uit te vergroten, te herhalen en te isoleren. Tijdens de performance zit zij acht uur lang op dezelfde stoel zonder een enkele andere handeling uit te voeren. De bewustwording van het lichaam is een belangrijke pijler hierbij.

Haar kritische bevindingen deelt ze in de vorm van een live performance, performance videowerk, als installatie of welke vorm zich dan ook het beste leent voor het overbrengen van het onderzoek en opzoeken van de confrontatie.

Torenkamerplan:
‘INTERVENING AUDIO SPACE: My Self, The Other’
In haar laatste werk: ‘INTERVENING SPACE: My Self, the Fetus’ lag Ros urenlang naakt op de grond in foetushouding om de maatschappelijke conventie ‘jezelf zijn’ te bevragen. Conclusie van dit werk is dat ‘het zelf’ altijd gevormd wordt door de blik van de ander: het stemgeluid van de moeder en de anderen rondom, is het eerste waarmee men in de baarmoeder geconfronteerd wordt met identificatie. Dit betekende het startpunt voor ‘INTERVENING AUDIO SPACE: My Self, the Other’: het werk dat Lisette Ros in de Torenkamer verder gaat ontwikkelen.

Ros bemerkte dat de blik van de ander momenteel voornamelijk verscholen zit in onze smartphone, waaraan men gekluisterd zit: door sociale media en het constante bombardement aan beelden en meningen wordt de autonomie van de eigen stem steeds meer naar de achtergrond verdreven. In ‘INTERVENING AUDIO SPACE: My Self, the Other’ wilt zij de dwingende blik van de ander bevragen en uitdagen door middel van haar eigen stem. Tijdens de live performance zendt zij voor onbepaalde tijd bewust haar hardop denken uit door gebruik te maken van juist datgene waar de andere stem in verscholen zit: de smartphone. Het is een poging het apparaat terug te claimen. Via Whatsapp Voice Messaging ventileert ze haar gedachtes over de context waar zij zich op dat moment begeeft. Waar begint de stem van de ander en houdt de eigen stem op? ‘INTERVENING AUDIO SPACE: My Self, the Other’ heeft de ambitie een interventie te plegen in de overvloedige aanwezigheid van de stem van de ander. Daarbij is het een poging de autonome stem te heroveren.

Lees meer en volg haar belevenissen op de Torenkamerblog en luister maandag, woensdag- en vrijdagavond naar de live updates tijdens Opium op 4.