‘Zoals schrijven een zoektocht is naar het juiste woord, zo is schilderen een zoektocht naar de juiste kleur op de juiste plaats.’

In 1810 deed Goethe deze uitspraak over de schilderkunst en hier herkent Esmee Seebregts zich volledig in. Al een heel aantal jaar is ze gefascineerd door kleur. Ze wil de betekenis, de werking en de ervaring van kleur doorgronden. Voor deze zoektocht gebruikt ze in de eerste plaats de schilderkunst. In al haar schilderijen houdt ze zich bezig met de verhoudingen, de plaatsing en de interactie van kleuren.

Vanuit haar schilderkunstige achtergrond is Seebregts geneigd om de bron van kleur te zoeken in pigment; het kleurende bestanddeel van verf. Dit is dan ook de reden dat ze zelf haar eigen eitempera verf bereidt. ‘Geen enkele verfsoort heeft zo'n sterk coloriet als eitempera. Het is alsof je met pure pigmenten schildert. De kleuren van eitempera zijn helder en stralend.’

Tijdens haar studie aan ArtEZ (Hogeschool voor de Kunsten in) Arnhem stelde Esmee Seebregts zichzelf voor het eerst de vraag hoe ze zo dicht mogelijk bij de essentie van kleur kon komen. Vooral de kleur rood had toen een enorme aantrekkingskracht op haar. Ze had honger naar rood. Ze droeg rode kleren, kleurde haar haren rood en verzamelde alles wat rood was om haar heen. De behoefte om zich te omringen met deze kleur was zo intens, dat het haar aanzette performances te maken waarin ze grote zakken rood pigment op zich neer liet dalen. Deze performance, ODE TO RED, was de eerste performance die ze ontwikkelde.

In haar meest recente performance I AM COLOR laat ze met één duik in een zwembad een paars kleurspoor achter in het water. Naarmate de tijd verstrijkt, verspreidt de kleurstof zich langzaam door het water en kleurt het hele bad dieppaars, bijna zwart. Zowel in haar schilderingen op paneel en papier als in haar performances verricht ze een schilderkunstige handeling, namelijk het aanbrengen van pure kleur op een oppervlak. Je zou de performances die ze maakt kunnen beschouwen als een verlengstuk van haar schilderkunst.

Toch is het opzoeken van de grenzen van het medium schilderkunst niet de diepste motivatie van Esmee Seebregts, maar wil ze het fenomeen kleur zo dicht mogelijk benaderen, en op verschillende niveaus. Wat doet kleur met mij als maker, als kunstenaar? En wat doet kleur met de toeschouwer?

www.esmeeseebregts.nl

Torenkamerplan
Tijdens mijn verblijf in De Torenkamer wil ik in een serie van zes kleurencirkels beschilderd met eitempera onderzoek doen naar zowel de ruimtelijkheid van kleur, als naar de invloed van licht op kleur.

In mijn recente schilderijen houd ik me al veel bezig met de werking van licht en kleur. Ik vind het interessant om te zien hoe een kleur het licht reflecteert dan wel absorbeert, afhankelijk van het pigment en de manier waarop ik het pigment aanbreng.
Wanneer ik een kleur transparant, dus sterk verdunt met water, aanbreng, weerkaatst het licht door de verflaag heen op de gesso weer terug naar de beschouwer. Door dit translucente effect lijkt de kleur licht te geven.
Een ander kleuroplichtend verschijnsel dat karakteristiek is voor eitempera en wat ik nader wil onderzoeken in mijn kleurencirkels is opalescentie. Wanneer ik een lichte bovenkleur over een donkerdere onderkleur aanbreng, gaat de lichtere bovenkleur oplichten. Een beetje zoals een groengele korstmos op kan lichten vanaf een donkerbruine boomstam.

Naast mijn experimenten met licht en kleur, onderzoek ik ook de ruimtelijkheid van kleur en hoeveel visuele ruimte een kleur in kan nemen ten opzichte van een andere kleur.
Een geschilderd kleurvlak kan, ondanks dat het een plat vlak is, enorm ruimtelijk zijn. Soms kan een kleur zorgen voor méér ruimte. Terwijl wij kleuren associëren met echte fysieke, tastbare dingen, is kleur in zijn essentie abstract. En het is die abstracte kwaliteit die ruimte creëert.

Lees meer en volg haar belevenissen op de Torenkamerblog en luister maandag, woensdag- en vrijdagavond naar de live updates tijdens Opium op 4.