Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Marieke Bolhuis

    Marieke Bolhuis is te gast in De Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen
    Marieke Bolhuis studeerde aan de Rijksacademie en de A.K.I.. Haar eerste grote installatie in 1990 vulde de achterzaal van W139. Het landschap en de mens zet ze in historisch perspectief en ordent ze volgens haar eigen rode draad. Ze reist om nieuwe inzichten te verwerven, o.a. naar Iran en Oezbekistan en om foto’s van vulkanen te maken. Het gaat haar om plekken waar de oorsprong van beschaving en aardkorst te vinden zijn. Deze bevindingen mengt ze met de actualiteit. Ook in haar materiaalkeuze maakt ze een mooie mix van oud en nieuw, versterkt gips en glas bv. Ze had een solo bij Matsuo Megumi+Voice gallery, Kyoto, Japan en het IPCNY in New York selecteerde haar werk tweemaal.
    www.mariekebolhuis.com

    Torenkamerplan
    In de Torenkamer wil ik de laatste hand leggen aan een groot lichtobject. Op de tentoonstelling NO WALLS in de Cruiseterminal, waar de Rotterdam Contemporay Art Fair plaatsvindt, zal het werk Broken Safety in zijn totaliteit getoond worden. Het object Broken Safety bestaat uit 3 figuren gemaakt van het kapotte glas van vernielde bushokjes met daarin LED-verlichting. Deze figuren hangen vlak onder een rond gebogen horizonlijn. Ook deze horizonlijn is gemaakt van glas en ledlicht. In de torenkamer maak ik deze Horizonlijn. Ik zal daarvoor oude en nieuwe landschappen mixen met oude en nieuwe materialen, terwijl ik hoog boven de bomen van het park uitkijk naar de horizon waar park en stad zich mengen.

    • De torenkamer - Marieke Bolhuis - Dag 5

      vrijdag 5 februari 2016

      Falco Verholen

       

      De laatste loodjes…. Wat een feest, nog vier boogjes te gaan, ik kan de cirkel niet meer tillen alleen, maar ik ga het halen. Ondertussen zijn de voorbereidingen voor Rotterdam in volle gang. Kaartjes gemaakt, boekje, mooie tekst van Katja Rodenburg, de sterke mannen van Fraai Metaal komen helpen ophangen, moet nog staaldraad halen, reserve afstandsbediening… maar eigenlijk wil ik alleen maar in bad even de pijn uit het lijf laten drijven van een week lang in krommeposes geconcentreerd blokjes glas plakken. Dus bad gezocht.


      Het werk gaat in Rotterdam voor het eerst in zijn totaliteit zichtbaar worden. Het is een Groot Gebeuren, zoals Belcampo beschreef, maar ik moet ook steeds denken aan de zwarte Pieten van de Bijenkorf waar wij met moeder naar toe gingen vanuit de provincie. Zo indrukwekkend, die Pieten die van beneden naar boven klommen en weer terug zakten gemengd met de angst mijn moeder kwijt te raken op die hoge roltrap. Dat zijn beelden die aankomen.

      Wat ik eerder schreef, het maakproces is een meltingpot.

      De horizonlijn gloort hoog de mannen daaronder die naar boven klimmmen of er uit gevallen zijn. De vrouw op haar kieen; Minnen, met dank aan George.

      Glas, ijzer, gips, uit de oude tijd gemengd met acriel, glasvezel en ledlicht van nu. 


      Het is voor u.


      Heerlijk gewerkt hier, de Torenkamer is een fijne ruimte en de redactie van Opium zijn lieve gastvrije mensen, dank jullie wel!

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Marieke Bolhuis - Dag 4


      Falco Verholen


      Verkeerde vraag, lieve mensen


      Soms overkomt het je, je had nee kunnen zeggen maar het is al gebeurd, je hebt toegestemd.  Je was verblind door de aardigheid van de ander en wilde graag aardig terug zijn. Na mijn eerste interview wist ik : niet meegaan met de vragen, bij je eigen verhaal blijven anders kom je terecht in een labyrint waar je niet meer uitkomt. Dat eerste interview waar ik me zo op voorbereid had was hopeloos verdwaald geraakt.


      Toen werd er op de deur geklopt en voor me stond die aardige vrouw die ik in de verte gezien had. Voordat ik het doorhad was er een verkeerde wending; zo hard werken kon dat toch niet zijn, stelde ze met lijm die twee uur moet drogen. Alarmbellen in mijn hoofd, hoe kan zij nu stellen ik niet hard werk ?  Ik loop op mijn tandvlees, moet ik mij gaan verdedigen, dit uitleggen? Dat kan toch niet, dat wil ik niet. Het was al gebeurd, de teugels te los, het paard aan de haal.


      De afgelopen week veel berichten over de onmogelijke inkomenspositie van zzp’ers en kunstenaars in het bijzonder. De vraag die ze vaak gesteld wordt is of ze voor niets of weinig willen komen werken/werk tonen etc.

      Gelukkig heb ik mijn ‘mannetjes’. Maandag ruilde ik een mannetje met Kasper Kroner voor zijn cd Kaleidoscope of Love, dinsdag bracht Tinda heerlijk eten uit haar IJkeuken, Vandaag trakteerde een lieve vriend op lunch en kocht een redactielid van Opium een glasman nadat  ik haar had vertel  dat ik een crowdfunding was gestart om de tijd in de torenkamer goed te benutten en dit grote werk te kunnen maken want daar zat nu eenmaal geen budget aan vast.


      https://www.voordekunst.nl/projecten/4055-broken-safety


      De afgelopen maand doneerden 24 lieve kunstminnende mensen via het platform en vele krijgen een glasman in ruil.


      De eerste glasmannen die ik maakte, waren helpers bij het beeld Sneeuwwitje, ondertussen redden ze mij ook.


      Falco Verholen 

      Mocht u er een voor het raam willen hebben; bel gerust.


    • De Torenkamer - Marieke Bolhuis - Dag 3

      woensdag 3 februari 2016

      Broken safety


      De titel was er ineens, zoals ook de start van een beeld plotseling daar kan zijn. Niet echt uit het niets natuurlijk maar komen boven drijven uit alles wat ik verzameld heb.

      Mijn kop is een vergaarbak ik gooi er van alles in, wetenschap, kunst, geschiedenis, het nieuws. Onderzoek woorden, vertaal uit de losse pols. Geef antwoord op gestelde vragen negeer anderen. Is het glas niet scherp? Nee het is veiligheidsglas…. Safety glass, safety hoezo? Veiligheid als kernwaarde, zonder veiligheid geen rust om te groeien, werken denken.


      Broken Safety is wel erg actueel.


      Had vandaag bijna om een pleister gevraagd.


      Falco Verholen


      Falco Verholen

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Marieke Bolhuis - Dag 2

        Falco Verholen

       

      Vanmiddag stond er een vlot uitziende man en vrouw naar binnen te kijken in de torenkamer toen ik aan kwam lopen, ze spraken op vriendelijke toon over mijn werk.  Ik stelde me voor waarop de man verbaasd zei; een vrouw, ik dacht staal en glas; hier is een man aan het werk.


      Illusie


      De dingen die we zelf invullen, iedere schilder speelt ermee. Bij beelden zijn er ook tastbare verwijzingen die met ons op de loop kunnen gaan.


      Ik hou van geschiedenis, grote en kleine verhalen, werkelijkheden en sporen van voorbije tijden. Een keramist vertelde mij ooit dat als ze een kleimodel had gedraaid en er vervolgens iets anders van wilde maken, dat model toch altijd weer terug kwam. 

      Materiaal heeft dus ook geheugen, geschiedenis. Wat zou dat bushokjesglas van mij wel niet allemaal hebben meegemaakt? Ik denk dat ze nooit zal hebben gedacht dat ze nog eens zou schitteren in een kroon op een Art Fair.


      Het werk vordert gestaag, glaswassen, drogen, opbrengen…en wachten. Om het af te krijgen heb ik een ritme van s’ochtends 10 tot s' avonds 22.00, anders ga ik het niet halen heb ik berekend. Het is raar mijn werk is ineens berekenbaar. Op te delen in vakjes van 1,5 uur. Onzin natuurlijk. Wat prettig is van het zelf uitvoeren van het maakwerk aan een beeld, is de ruimte die je krijgt om te denken.


      Dit alles kan natuurlijk alleen als er rust is over ruimte, tijd [= de Torenkamer ]en geld. Om het werk te kunnen realiseren hebben 24 lieve mensen mij via ‘Voor de Kunst’ gesteund. Dit crowdfundingplatvorm is ieders aandacht waard. Een tip dus. En heel veel dank van mijn kant, de tegenprestaties komen er aan zodra dit af is.


      Zo en nu weer verder, een nieuwe ronde wacht.



    • De Torenkamer - Marieke Bolhuis - Dag 1

      maandag 1 februari 2016

        Falco Verholen

       

      Vandaag verhuisd naar de torenkamer. Puinzakken gevuld met gebrokenveiligheidsglas van bushokjes afkomstig, staan tegen de muren opgetast. In de hoek met de ramen staat de horizonlijn op zijn kant. Daar manoeuvreer ik tussen. VIJFTIEN METER led snoer is mijn horizon lang, vandaag gebogen langs de lijnen van berg en stad, ravijn en wolkenkrabber.


      Ik voel me een prinses in de Torenkamer op kussens met pantoffels aan. Het spotlicht van het gebouw knalt naar binnen en ik knal terug met mijn leds.


      De komende week ga ik het werk Broken Safety hier afmaken, volgende week hangt het op de NO WALLS expo in de Cruise Terminal tijdens de Rotterdam Contemporary Art Fair. Het moet dus af en dat moet goed gaan…


      De installatie bestaat uit 3 mannen van glas en licht die omhoog klimmen of dalen of hangen, net wat je zelf wil zien. Boven hun hangt de horizonlijn gebogen om een hoepel. Het lijkt alsof de mannen door het gat van de horizon willen opstijgen, of raken ze bekneld of zijn ze er uitgevallen?


      Het zijn opties die pas zichtbaar worden als alle puzzelstukjes in Rotterdam op hun plek vallen. Eronder op de grond knielt dan ook nog een sculpturale vrouw.


      Hier is het ondertussen vechten met lijm en zwaartekracht. Het gewicht van het glas werkt niet mee. De droogtijd van de lijm evenmin, dat gaan lange dagen en avonden worden!

      Beluisteren