Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol, Annemieke Bosman

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Guy Vording

    Beeldend kunstenaar Guy Vording is te gast in De Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen
    Guy Vording (Almelo, 1985) is beeldend kunstenaar en woont en werkt in Utrecht. Hij studeerde in 2013 af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht met een serie tekeningen en collages waarin vergeten rampen de hoofdrol spelen.

    ”Oude foto’s en krantenknipsels wantrouw ik evenveel als dat ik ze benijd. Ik zoek ze op, spaar ze, bestudeer ze en archiveer ze. Tegelijkertijd toont een beeldverslag van decennia terug mij slechts een fragment van bedrog. Vrijwel altijd kies ik nieuwsberichten uit die al zijn vergeten. Ik onderzoek wat er feitelijk is gebeurd en voeg er ongegeneerd een eigen werkelijkheid aan toe.”

    Torenkamerplan
    In De Torenkamer duikt Guy de geschiedenis in van het Vondelpark en het Vondelparkpaviljoen. Welke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden op de plek waar hij een week in afzondering zal werken? Welk voorval was ooit belangrijk genoeg om in de krant geplaatst te worden, maar had tegelijkertijd te weinig impact zodat men het na enkele dagen al was vergeten?   

    • De Torenkamer - Guy Vording - Dag 5

      vrijdag 4 juli 2014

      Vrijdag, 04 juli 2014

      De laatste dagen heb ik met mijn gezicht zo dicht op het papier gezeten, dat ik gedesoriënteerd ben wanneer ik De Torenkamer verlaat. Vijf dagen heb ik mij gericht op een werk en daarbij heb ik de dagelijkse beslommeringen achter mij gelaten. Ik lijk in een andere wereld te vallen op de momenten dat ik even door het Vondelpark wandel of de supermarkt inloop. Niet voor niets probeer ik deze tripjes te vermijden, ik zit liever hoog bovenin de Torenkamer. Deur dicht. Geluid uit. En van buiten lijkt niemand op te merken dat hier iemand zit.

      Het onderwerp van mijn tekening is mij dierbaar geworden. Het Vondelparkpaviljoen ben ik gaan zien als een kwetsbaar gedaante dat weliswaar een statige uitstraling heeft, maar tegelijkertijd een broze geschiedenis. Een gebeurtenis als een inbraak hoort daar ook bij. Het woekert over zijn bestaan heen en lijkt in elke gang te zijn achtergebleven. Vooral op de derde verdieping zoek ik onbewust naar zichtbare bewijzen.

      De laatste details teken ik op papier. Ik rond het werk af en verplaats het naar beneden. De krantenknipsels over dit gebouw haal ik van de muur en zal ik komend weekend in mijn eigen atelier weer ophangen. Mijn spullen orden ik in mijn tas en met moeite week ik mij los van De Torenkamer. Het heeft me enige tijd gekost om te acclimatiseren maar het kost me evenveel tijd om te wennen er niet meer te zijn. Ik had hier met gemak nog een week kunnen werken en dan het liefst de avonden. Het uitzicht op het donkere park zal ik missen.

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Guy Vording - Dag 4

      Donderdag, 03 juli 2014

      Het werk vordert gestaag.  Af en toe valt er nog een reactie mijn mailbox binnen van een archief dat ik heb benaderd, maar die draagt geen nieuwe informatie in zich. Ik heb besloten om te werken met de gegevens die ik tot nu toe heb verzameld want de tijd hijgt in mijn nek. Ik heb mezelf beloofd om morgenavond een tekening af hebben waarin ik de situatie heb vertaald zoals ik hem nu ken. Toch kan ik dat onduidelijke gebied moeilijk loslaten, daarom heb ik besloten om dit project voort te zetten zodra ik uit De Torenkamer wordt ‘ontslagen’. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik kan mij niet voorstellen dat er niets meer terug te vinden is over de inbraak in 1951. De sieraden en edelstenen moeten toch ergens gebleven zijn? Liggen ze nietsvermoedend in het nachtkastje van een oud dametje dat ze jaren later in een antiekzaakje heeft gekocht? Of zijn ze op de avond van de inbraak verstopt ergens in het Vondelpark? En hoe zit het met de eigenaren? Die moeten toch moeite gedaan hebben om hun eigendommen terug te vinden? Ik probeer mijn fantasie niet teveel de vrij loop te laten. Vandaag en morgen geef ik mijn aandacht alleen nog aan de tekening waarin ik mijn eigen invulling geef aan wat er tussen 19:00 en 21:00 uur is gebeurd 63 jaar geleden.

    • De Torenkamer - Guy Vording - Dag 3: Deel 1

      woensdag 2 juli 2014

      Woensdag, 02 juli 2014

      De avonden ervaar ik het prettigst. Het Vondelpark loopt leeg, de lichten dempen en ik maak de afzondering mee zoals ik hoopte dat ik hem zou meemaken. Een enkele keer zie ik in de verte de silhouetten van mensfiguren voorbij schuifelen. De eerste avond had ik daar geen aandacht voor, maar nu ik de feiten van de inbraak in 1951 op tafel probeer te leggen betrap ik mezelf erop dat ik personages aan het maken ben. Ik probeer vorm te geven aan de mensen die als enige weten wat er gebeurd is die avond van de inbraak. Mensen die waarschijnlijk niet meer leven.

      De ochtenden sla ik over, zoals ik ze het liefst altijd oversla. In de middag zwerf ik het Vondelparkpaviljoen door en fotografeer ik de ornamenten, tegels en patronen die het gebouw altijd heeft gekend. Ook in 1951. Deze elementen zijn, samen met de gestolen juwelen en edelstenen, het belangrijkst voor mijn tekening. Zij zijn het mooist om te integreren in het werk en zullen tevens de herkenningspunten zijn. Waarschijnlijk de enige herkenningspunten aangezien ik het werk zo abstract mogelijk probeer te houden en er alles aan doe om het niet illustratief te maken. De personages blijf ik zoeken maar gun ik geen rol in mijn uiteindelijke werk, om diezelfde reden. Ik reconstrueer slechts de route die zij hebben afgelegd en geef vorm aan de attributen waarvan niemand weet waar ze zijn gebleven.

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Guy Vording - Dag 2

      Blog dag 2

      Dinsdag, 01 juli 2014

      “De dieven zijn vermoedelijk over de daken geklommen, die trapsgewijs oplopen. Zij hebben aan de achterzijde een ruit van de keuken ingedrukt en de spanjolet geforceerd.”

      De archieven liggen vol met artikelen over gebeurtenissen in het Vondelpark. De één extreem saai, de ander luguber tot in de kleine details. Maar de afstand van De Torenkamer met het Vondelpark vind ik te groot, het moet dichter bij het paviljoen hebben plaatsgevonden zodat ik mijn werk precies kan verbinden aan de plek. Ik stuitte op een krantenbericht uit 1951 over een inbraak op een stormachtige avond hier in het Vondelparkpaviljoen. Dat het een stormachtige avond was, komt in meerdere berichten terug, waardoor het tafereel dramatischer wordt gemaakt dan het al is. De bovenste etage, waar zich ook De Torenkamer bevindt, werd omgetoverd tot het huishouden van Jan Steen terwijl er een vermogen aan juwelen en edelstenen van de bewoners verdween. Nergens is een artikel te vinden waarin staat of de zaak is opgelost. En de politie Amsterdam en het Stadsarchief hebben aangegeven dat deze feiten nooit meer boven water komen na 63 jaar. “Verjaard” geven ze als onbevredigend antwoord.

      Ik zou nog weken kunnen rondbellen, speuren en detective spelen maar die tijd is er niet. De kans is ook te groot dat het doodloopt, dus ik heb mijzelf de vrijheid gegeven om dit grijze gebied zelf in te vullen. De eerste schetsen hebben het papier gevuld en de aanzet tot het definitieve werk begint vanavond. Ik ben bang dat het niet zal stormen.

    • De Torenkamer - Guy Vording - Dag 1

      maandag 30 juni 2014

      Bio
      Guy Vording (Almelo, 1985) is beeldend kunstenaar en woont en werkt in Utrecht. Hij studeerde in 2013 af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht met een serie tekeningen en collages waarin vergeten rampen de hoofdrol spelen.

      ”Oude foto’s en krantenknipsels wantrouw ik evenveel als dat ik ze benijd. Ik zoek ze op, spaar ze, bestudeer ze en archiveer ze. Tegelijkertijd toont een beeldverslag van decennia terug mij slechts een fragment van bedrog. Vrijwel altijd kies ik nieuwsberichten uit die al zijn vergeten. Ik onderzoek wat er feitelijk is gebeurd en voeg er ongegeneerd een eigen werkelijkheid aan toe.”
      In De Torenkamer duikt Guy de geschiedenis in van het Vondelpark en het Vondelparkpaviljoen. Welke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden op de plek waar hij een week in afzondering zal werken? Welk voorval was ooit belangrijk genoeg om in de krant geplaatst te worden, maar had tegelijkertijd te weinig impact zodat men het na enkele dagen al was vergeten?   

      www.guyvording.com

      Blog dag 1
      Maandag, 30 juni 2014

      De drukte in de trein van Utrecht naar Amsterdam overviel me. Sinds gisteravond heb ik mij ingesteld op volledige afzondering en dat ik daarvoor eerst een rit moest afleggen in het spitsuur van de ochtend was ik domweg vergeten. Mijn verlangen om een week lang zo min mogelijk mensen te zien werd des te groter. Het liefst nog iets langer.

      De dagen voordat ik De Torenkamer betrok probeerde ik mij voor te bereiden op het project dat ik wil starten: tekeningen of collages over de historie van dit gebouw. Wat heeft er allemaal plaatsgevonden in het Vondelparkpaviljoen, nu VondelCS? Welke kleine, onbelangrijke nieuwsberichten hierover vulden ooit de kranten maar zijn niet in iemands geheugen blijven hangen? Het voorbereiden was van korte duur; zolang ik De Torenkamer nog niet in was gestapt lukte het mij niet om te focussen. Vanochtend daarentegen ging het snel. Ik heb mij voorgenomen een ochtend en een middag in te lezen over het Vondelparkpaviljoen. Op zoek naar foto’s, feiten en verhalen. Oude krantenartikelen heb ik gevonden en uitgeprint, boeken en stencils vullen ondertussen De Torenkamer. De meest onbenullige nieuwsberichten zijn de meest intrigerende berichten. Eén gebeurtenis die in de afgelopen 133 jaar heeft plaatsgevonden zal ik de komende dagen al mijn aandacht geven. Ik gun mezelf nog een paar uur tot ik daarin een keuze maak.

      Beluisteren