Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol, Annemieke Bosman

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Rombout Oomen

    Schilder, tekenaar en ideeënman Rombout Oomen is te gast in de Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen

    Rombout Oomen (1975) is schilder, tekenaar en ideeënman. In maart 2014 heeft hij uitgeverij NOVA LUX publishers opgericht. NOVA LUX Publishers richt zich met name op kunst, cultuur, en andere non-fictie die op de mens zelf betrekking heeft. Het motto van NOVA LUX is 'Kennis is delen'.

    Oomen maakte in 2004 de roemruchte muurschildering 'Roosje' in Amsterdam Oudwest, waarna hij een periode in Berlijn en Helsinki heeft gewoond. In 2007 betrok hij een atelier op de NDSM-werf, waar hij schildert, tekent en boeken uitgeeft. 

    Onlangs heeft hij het mega-project 'Zwaan, Roadmap to Noord', gerealiseerd; een 1300m2 groot banner-kunstwerk op de A'dam toren (voorheen Toren Overhoeks, of Shell toren) in Amsterdam Noord aan het IJ.

    Oomen exposeert zijn werk in binnen en buitenland. Hij woont met zijn twee kinderen en vriendin in Amsterdam.

    Plan
    Tijdens de week dat Rombout Oomen te gast is bij Opium op 4 werkt hij aan zijn tekeningenserie "40 Drawings To Think About Whether We Can Keep This Up", waarvan er steeds eens per maand een reproductie van een tekening in een speciaal daarvoor gepubliceerd boekje verschijnt.

    www.romboutoomen.eu

    • De Torenkamer - Rombout Oomen - Dag 5

      vrijdag 18 juli 2014


      Slecht geslapen. Waarschijnlijk vanwege de hitte. Ik werd rond een uur of twee wakker, kon de slaap niet meer vatten, waardoor je gaat liggen piekeren. Naar gelang de tijd verstreek en na een sigaretje buiten in het holst van de nacht, de remedie van het lezen van een stripboek toegepast. Vervolgens mij steeds meer lopen opwinden over een nogal gereserveerd en lichtelijk dictatoriaal figuur waarmee ik zaken moet doen.
      Ver na vieren, als kers op de slagroomtaart toen ik uiteindelijk insliep, droomde ik dat ik iemand in mijn moeders huis vermoordde. Ook al niet erg prettig slapen dus.

      Vandaag papa-dag, zoals dat zo infantiel heet. Dus naar buiten, naar het park en in de poel plonsen. Kind naar bed, stofzuigen en dweilen, en weer naar buiten.

      Aldus, zit ik net weer binnen in mijn warme torenkamer, met een ijskoud pilsje dit verslag te typen. Ik streef ernaar de tekening zometeen voor de uitzending af te hebben, want af is ie zeker niet.

      Het kan zo maar gebeurd zijn, het kan nog uren duren, zoveel is zeker. Dat heeft te maken met mijn eigen lef om de dame te maken zoals ik haar wens. Ik weet wat me te doen staat, maar aangezien deze trager ging dan verwacht (de valkuilen blijven de zelfde, hoe vaak je ze al bent tegengekomen, erin gevallen of er overheen gestapt), moet ik mijn uiterste best doen het moment vast te houden.

      Laat me dus nu even met rust, en we spreken elkaar rond kwart over elf.


      Rombout-Oomen-eindresultaat-2.jpg

      Rombout-Oomen-eindresultaat-1.jpg

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Rombout Oomen - Dag 4

      Mijn dame capituleert niet. Hoezeer ik haar probeer te schaken met de mooiste gewaden, zij weigert zich voor alsnog over te geven. Ik heb best ervaring met het schaken van dames, maar nog nooit de eer gehad een Perzische aan mijn zijde te hebben. En deze is buitengewoon moeilijk te vatten. Hoezeer ik haar steeds weer schaak tracht te zetten, ze ontkomt me keer op keer.

      Ze neemt de tijd, ze is zichtbaar, dan weer weg. Langzaam maar zeker haal ik haar in.

      Gisteravond, toen ik hier zat te wachten op de presentator om mijn dagelijkse beslommeringen uit te venten, zat ik wat te lezen. In de hoop een juiste titel te vinden. En daar was ie. Hoe logisch: "Hafiz Hafez". Lees maar op Wikipedia wat dat betekent.

      En dan nu een gedicht van Hafez:

      اگر چـه باده فرح بخش و باد گلبیز اسـت
      به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است
      صراحی ای و حریفی گرت به چنـگ افـتد
      بـه عـقـل نوش که ایام فتنه انگیز است
      در آسـتین مرقـع پیالـه پـنـهان کـن
      که همچو چشم صراحی زمانه خونریز است
      بـه آب دیده بـشوییم خرقـهها از می
      کـه موسـم ورع و روزگار پرهیز اسـت
      مـجوی عیش خوش از دور باژگون سپـهر
      که صاف این سر خم جمله دردی آمیز است
      سـپـهر برشده پرویزنیسـت خون افشان
      کـه ریزهاش سر کسری و تاج پرویز اسـت
      عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافـظ
      بیا کـه نوبـت بـغداد و وقت تبریز اسـت

      Ik heb hem niet vertaald, want zijn idioom is eigenlijk niet goed te vertalen. Al zijn er wel vrij accurate Engelse vertalingen te vinden, en Turkse uiteraard. De verstandige Sultans hebben destijds een stevig Hafez archief aangelegd. Dus dat betekent Arabisch leren….

      Dat doet me denken aan de volgende anekdote: Eind 2005, toen ik net terug was uit Berlijn, volledig berooid, ontmoette ik de moeder van mijn kinderen. In het café, waar we een paar dagen later wat gingen drinken, (ik wilde aanvankelijk eigenlijk alleen maar met haar naar bed, omdat ze zo aantrekkelijk was. En is) moest ik haar eerst een oude tekentafel zien te verkopen, omdat ik geen geld had om wat biertjes te trakteren. Waarop zij dus de hele rekening op haar nam en de helft van de rekening aftrok van haar tekentafel aanschaf. De relatie was eigenlijk binnen een week volledig bekokstoofd. De tekentafel is overigens nog steeds niet betaald. Geen idee waar die tafel überhaupt gebleven is.

    • De Torenkamer - Rombout Oomen - dag 3

      woensdag 16 juli 2014

      Tja… boel veel mooie vrouwen in dit park op die zomerse dagen. De gebruinde benen, armen en zomerjurkjes kunnen vanuit hier uitstekend op waarde geschat worden. Maar goed dat ik niet in de torenkamer van het Kalifaat zit. Daar zou het uitzicht vast minder feestelijk zijn. Maar daar moet je wel weer binnen paffen, omdat het niet buiten mag. Rare jongens die Kalifatanen. 

      Vanmiddag moest ik echt even een middagdutje doen. Waarschijnlijk omdat ik in de ochtend een helder en ingewikkeld stuk moest tiepen voor een enorm plan dat ik met een kennis aan het uitwerken ben. Daarna weer in de kwast geklommen om mijn, in het geniep zingende, dame op papier te krijgen. 

      Als je in Iran als vrouw zingend gesnapt wordt heb je een groot probleem. Zingen is slecht voor de zeden en gewoontes van een land. Zeker vrouwenzang. Mooie ééndimensionale logica houden zie bebaarde zwarte jurken er op na. Je zou je bijna afvragen wanneer de dag komt dat zo een land van seksuele frustratie spontaan explodeert.

      Ik kan alleen steeds maar niet op een passende titel komen, terwijl die zich normaal gewoon aandient. Misschien blijft deze wel alleen een nummer. De houding spreekt immers boekdelen. 

      Dit portret is wel een stuk moeilijker dan de Maidan-demonstrant. Zij is zo knap, met haar gladde huid en egale teint. Geen groefje te vinden. Op het eerste gezicht volmaakt ontspannen, opgegaan in haar zang. Smalle rechte neus. Grote gesloten ogen, geëpileerde wenkbrauwen lijkt het. Verfijnde uitdrukking. Een dame van stand, denk ik. Maar toch, als ze tegen de lamp loopt is ze de sjaak, zo gezegd. En hoe. 
      Op een of andere manier is die spanning terug te vinden. Misschien omdat ze zo hard probeert in haar zang te ontsnappen aan die ridicule wetten. Dat geeft haar spieren heel subtiel een vleug van alertheid. En dat allemaal zonder enige rimpel…. Of ik teken het gewoon zo.

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Rombout Oomen - dag 2

      Vanochtend thuis eerst eens even mijn radio-moment terug geluisterd, en leek completer langer dan ik dacht toen we in de torenkamer stonden.
      De ochtend begonnen met het voltooien van de tekening met een portret van een man op het Maidan plein; tekening nummer 45 van Serie III. Ik heb hem 'Brave brave Lucky' genoemd, naar de lijfeigene van ene Pozzo, uit "Wachten op Godot" van Beckett. Ik moest maandagmiddag aan dat verhaal denken, omdat de tekening daarvoor het portret van een meisje uit Zuid-Sudan was, die iets verschrikkelijks meegemaakt heeft. En zowaar ontstond met die tekening een nieuwe zij-serie, met portretten, waarvan ik vandaag de tweede heb afgemaakt.

      Die zij-serie portretteert een aantal, in mijn ogen, helden uit. Mensen die ondanks de verschikkingen die zij hebben ondergaan, hun menselijkheid hebben weten te behouden. Zij zijn niet dof of uitgedoofd of gebroken, maar tonen de bijna onmetelijke flexibiliteit die sommige mensen bezitten in hun overlevingsdrang. Zij bevinden zich op het randje, maar vallen er niet overheen. Dat zijn helden, ofschoon het op een of andere manier altijd 'underdogs' zijn, pechvogels. Het zijn mooie mensen, waarbij door de groeven of ogen of uitputting of wat dan ook nog steeds het fundament van menselijkheid door schijnt.

      Zoals Lucky; onnozel gehouden, maar onbreekbaar en nodig.

      Zij wachten ook op Godot, ofschoon die nooit komen zal. Maar juist daarom blijven zijn leven, daarom zijn het helden.

      DSC00217.JPG

    • De Torenkamer - Rombout Oomen - Dag 1

      maandag 14 juli 2014

      Rombout Oomen (1975)

      Oomen is schilder, tekenaar en ideeënman. In maart 2014 heeft hij uitgeverij NOVA LUX publishers opgericht. NOVA LUX Publishers richt zich met name op kunst, cultuur, en andere non-fictie die op de mens zelf betrekking heeft. Het motto van NOVA LUX is 'Kennis is delen'.

      Oomen maakte in 2004 de roemruchte muurschildering 'Roosje' in Amsterdam Oudwest, waarna hij een periode in Berlijn en Helsinki heeft gewoond. In 2007 betrok hij een atelier op de NDSM-werf, waar hij schildert, tekent en boeken uitgeeft.

      Onlangs heeft hij het mega-project 'Zwaan, Roadmap to Noord', gerealiseerd; een 1300m2 groot banner-kunstwerk op de A'dam toren (voorheen Toren Overhoeks, of Shell toren) in Amsterdam Noord aan het IJ.

      Oomen exposeert zijn werk in binnen en buitenland. Hij woont met zijn twee kinderen en vriendin in Amsterdam.

      Opium op 4

      Tijdens de week dat Rombout Oomen te gast bij bij Opium op 4, werk hij aan zijn tekeningen serie "40 Drawings To Think About Whether We Can Keep This Up", waarvan er steeds eens per maand een reproductie van een tekening in speciaal daarvoor gepubliceerd boekje verschijnt.

      www.romboutoomen.eu

      Beluisteren