Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Mieke van der Weij, Jan Mom, Andrea van Pol

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Marie Civikov

    Kunstenares Marie Civikov is te gast in De Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen
    Marie Civikov studeerde in 2002 af aan de Willem de Kooning Academie Rotterdam in de richting autonome beeldende kunst. Haar werk is o.a. te zien geweest in TENT Rotterdam, De Kunsthal, Galerie Maurits van de Laar en het Paleis op de Dam. In 2011 won zij de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst. Lees meer over Civikov op haar website.

    Torenkamerplan
    Mijn werk bestaat tot nu toe voornamelijk uit schilderijen, waarmee ik sinds kort pogingen doe ze samen te stellen tot installaties. Tijdens mijn verblijf in de Torenkamer wil ik verder gaan met het onderzoeken van manieren om de ruimte meer bij mijn werk te betrekken. Als basis neem ik daarvoor een houten skelet mee van een toren. In mijn eigen atelier kan ik over iedere stap die ik zet heel erg lang nadenken, waardoor het vaak maanden duurt voordat een werk af is.

    Deze week in de Torenkamer wil ik proberen zoveel mogelijk impulsief te werk te gaan, dus veel produceren zonder daar vooraf al te lang over na te denken.

    • De Torenkamer - Marie Civikov - Dag 5

      vrijdag 19 juni 2015

      De laatste dag

      Wederom vanuit de trein.
      Vandaag ben ik van plan een goede eindsprint te maken en van de resultaten zoveel mogelijk een geheel te maken. Het werk wordt vanavond gepresenteerd buiten de torenkamer. Dat had ik mij eerder nog niet zo gerealiseerd, maar daarmee trek je het werk als geheel uit elkaar. Zo zie ik de schildering op de wand niet als een los werk, maar als onderdeel van, en op dit moment eigenlijk daarbij ook de torenkamer zelf.

      De Torenkamer Dag 5

      ...

      Inmiddels is de dag bijna ten einde. Het portret van mijn oma heb ik zo goed mogelijk uitgewerkt binnen de tijd die ik er nog voor had en daarna ben ik na gaan denken over hoe het werk beneden in een andere ruimte te presenteren, en dat heeft goed uitgepakt.

      Eerlijk gezegd was ik sinds gisteren tot vanmiddag nog niet helemaal tevreden over de behaalde resultaten. 
      Maar vandaag, vanmiddag, kwam ik op het idee de wandschildering (op papier) naar beneden mee te nemen en als een vloerkleed op de grond te leggen en daarop in het midden de toren te plaatsen. In de toren hangen twee blauwe kettingen van aaneengeschakelde doekjes en in het midden staat het portret van mijn oma. Over de voorste "reling" van het onderstel hangt nog een rechthoekig wit doek (het experiment met de textielverharder) met een licht zweem van fluorescerend roze. Dit werk heeft nu plotseling een heel andere lading gekregen. In deze opstelling krijgt het iets sacraals, alsof het een altaar is ter nagedachtenis. Je kan het maar vast in huis hebben (mijn lieve oma leeft nog, maar is stokoud, 98, en versleten).

       En toen was het tijd voor de "onthulling" in de live-uitzending. Nooit zou ik mijn werk onder een zwarte doek stoppen om het daarna, voorafgegaan met tromgeroffel, als een goocheltruc voor een kortstondig verrassingseffect te onthullen. Maar het is radio en dan moet je tot de verbeelding spreken, dus vooruit dan maar, we deden alsof. Natuurlijk vergat ik dit bijna direct, waardoor ik nogal verbaasd was over sommige vragen die de presentator stelde.

      De Torenkamer Dag 5

       
      Dat was dan het einde van mijn week in de torenkamer. Een week waarin ik vooral verschillende mogelijkheden van vorm heb onderzocht. Het was een ervaring die zeker van invloed zal zijn op de verdere ontwikkeling van mijn werk.


      Beluisteren
    • De Torenkamer - Marie Civikov - Dag 4

      Vandaag was een productieve dag en een dag van inzichten. En dat is bijzonder, gezien mijn nachtrust na 2 uur slapen werd verstoord door een brandalarm in het pension waar ik logeerde. Elke seconde telt bij een brand, heb ik ooit goed in mijn oren geknopen. Zoeken naar mijn bril daar had ik geen tijd voor en had ook weinig zin met een sterkte van -6 in combinatie met de blinde (dat kan je hier letterlijk nemen) paniek die zich van mij meester had gemaakt. Gewikkeld in mijn dekbed om een mogelijke vlammenzee te trotseren probeerde ik zo snel mogelijk 5 trappen af te dalen. Aangekomen bij de receptie bleek het, zoals wel vaker in mijn leven, gelukkig loos alarm.

      Na deze turbulente nacht arriveerde ik met de slaap nog in mijn ogen bij het torenkamer-kantoor. Of het door de slaap kwam of de vraag van Daphne Bunskoek gisteren "of ik in mijn roze fase zat", weet ik niet, maar die roze toren kon ik plotseling niet meer aanzien. Alles wat je erin plaatst of hangt en ook fel van kleur is, maakt het praktisch onzichtbaar.

      Zo komt het dat de toren nu bijna helemaal wit is geworden. Ook ben ik zoals beloofd begonnen aan een klein portret van mijn oma. Het wordt een portret met brede schouders. Schouders die veel gedragen hebben. Verder heb ik de schildering op de achterwand in het midden een blauwe wolkenlucht gegeven. En nu ik de foto's bekijk, weet ik het ineens niet meer. Werkt roze toch niet beter? Was dat nou nodig die wolkenlucht, maakt dat het niet te esoterisch? En dan iedere keer weer die afzichtelijke oranje strook wand die boven het papier zichtbaar blijft.

       Het werken met en aan de toren lijkt een goede manier om mijn tweedimensionale werk de ruimte in te trekken. De vorm van een toren heb ik niet alleen gekozen vanwege de torenkamer. In mijn atelier ben ik op dit moment ook bezig met het zoeken van manieren om met schilderijen stapelingen te maken, waarvan een toren dan al snel een logisch resultaat is.

      De Torenkamer Dag 4

      De Torenkamer Dag 4


      Morgen wordt mijn 5e en laatste dag in de torenkamer. De uitkomst staat nog open, maar dat het werk niet af zal zijn, stond voor mij al snel vast. De toren zal mee terug mijn atelier in gaan en is daar voorlopig nog niet uit ontwikkeld. Uiteindelijk zou ik hem onderdeel willen laten worden van een grotere installatie. Het plan om veel en impulsief te produceren is tot nu toe voor mijn doen redelijk gelukt. Wat morgen de uitkomst zal zijn, blijft voor mij ook nog even spannend.

    • De Torenkamer - Marie Civikov - Dag 3

      woensdag 17 juni 2015

      Vannacht sliep ik thuis in Den Haag, en nu zit ik in de trein richting Vondelpark en begin maar vast aan mijn verslag van vandaag. "Dat is lekker efficiënt", een gedachte waarop ik mijzelf zojuist betrap. De invloeden van de kantoor-torenkamer beginnen hun tol te eisen. 
      Maar goed, de dag is nog maar net begonnen, dus veel valt er nog niet te verslaan. Misschien kan ik het verloop van de dag proberen te voorspellen. 
      In ieder geval ga ik tijdens het werk een cd opzetten. In de torenkamer staat behalve mijn roze toren ook een kleine stereo toren. Er liggen enkele cd's met de titel "The Lord of the Rings" en "Aangenaam Klassiek" naast. Tot nu toe voelde ik mij gelukkig niet eenzaam genoeg tot de verleiding te komen er een van af te spelen. 

      ...


      Dat was een goede voorspelling. De dag is inmiddels bijna voorbij en ik wacht op de verslaggever die binnen nu en 15 minuten op de torenkamerdeur gaat kloppen voor de live-uitzending. Zoals dat gaat bij radio en televisie klopt ze (vandaag is het een zij) natuurlijk niet onverwacht aan, maar doet ze net alsof en dat vind ik grappig. Bij het terugluisteren van de aflevering van eergisteren lijk je dat ook te horen, luister maar na. Daar kan ik nu echt van genieten, onbedoeld theater. 

      Het is natuurlijk helemaal niet de bedoeling dat ik hier over schrijf, ik dwaal af. Terug naar de ontwikkelingen binnen de torenkamer. Het Spyrograph-web op de muur heeft een blauwe invulling gekregen met als dissonant één roze vlakje. Verder heb ik een aantal kleine schildersdoeken in de toren geplaatst. Hierop heb ik vormen gemaakt die vanuit het wit overlopen in een kleur. Die overgang van wit naar kleur, daar heb ik iets mee. Sommige doeken lopen in zijn geheel over van wit naar een kleur (meestal blauw). 
      Ook heb ik een experiment gedaan met textielverharder en een strook linnen die ik daarmee over het geraamte van de toren gehangen heb. Als het morgen uitgehard is ga ik kijken wat het doet als ik het beschilder. 


      De Torenkamer Dag 3


      De Torenkamer Dag 3


      Klop klop...live op de radio beloof ik dat ik morgen een portret van mijn oma ga maken, omdat ze dat verdient. Zo impulsief als dat mijn mond uitflapte, ik had gewoon zin om dat te zeggen, als een soort positieve Gilles de la Tourette. 

      Tot morgen! 

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Marie Civikov - Dag 2

      Orde en chaos

      Na een heerlijk nachtje slapen in een nabijgelegen hotelletje (mede mogelijk gemaakt door Stroom Den Haag, waarvoor hartelijk dank) en nog wat afleidingsmanoeuvres in de vorm van een tweede kopje koffie, het aanschaffen van waterbestendige elastische pleisters (je zal ze maar nodig hebben) en tenslotte een rondje fietsen door het Vondelpark, bereik ik de Torenkamer en open de deur.

      Wat ik daar aantrof, je gelooft het niet... Nee hoor, niets spannends, alles stond er nog precies zoals ik het achter gelaten had de avond ervoor, gelukkig of helaas, dat durf ik nog niet te zeggen. Bij wijze van kantoorhumor (de torenkamer grenst tenslotte aan een kantoor, laat ik er maar niet al te romantisch over doen, ik werk deze week gewoon op kantoor) had ik die vorige avond mijn schilderschoenen in de roze installatie gezet die ik aan het bouwen ben. De deur van de Torenkamer had ik open laten staan. Inderdaad oplettende lezer, zo-even loog ik over het openen van de deur, deze was al open, maar mijn leugentje klonk mooier dan de waarheid. De deur van de Torenkamer had ik dus open laten staan en het leek me leuk dat dan het kantoorpersoneel, de schoonmaker of wie dan ook (zij beginnen uiteraard allemaal eerder dan ik, een goede reden om kunstenaar te worden) naar binnen zou gluren en mijn schoenen daar als kunst gepresenteerd zou zien staan. Zo gek zou dat niet eens zijn, ik ken er genoeg die hun al dan niet vertrapte schoenen op een sokkel als kunst laten zien, maar wat zou ervan gedacht worden? Natuurlijk is het niemand opgevallen, niet dat mij ten oren is gekomen tenminste. En laten we eerlijk zijn, zo bijzonder grappig was het niet, maar het geeft misschien wel aan dat eenzame opsluiting in een Torenkamerkantoor rare dingen met je geest kan doen.


      De Torenkamer Dag 2


      Na zo onopvallend mogelijk mijn schilderschoenen uit mijn werk geplukt en aan mijn voeten getrokken te hebben, begon ik met het vervolmaken van een zelfportret waaraan ik in mijn atelier in Den Haag al eerder begonnen was. Om mijn hoofd heen zijn hierop kringen getrokken. De vormen die hierdoor zijn ontstaan zijn gedeeltelijk ingevuld met verschillende kleuren. Het doet een beetje denken aan het effect dat je krijgt met het spelen met spyrograph, kinderspeelgoed uit de jaren 80 waar ik destijds al door gefascineerd was. Met plastic ronde schijven met tandwielen en gaatjes waar je je pen in kunt zetten maakte je de meest ingewikkeld uitziende patronen, het liefst met veel verschillende kleuren door elkaar. Het verschil met het patroon op mijn doek is dat ik deze uit de losse hand gemaakt heb waardoor een exact patroon ontbreekt. Een soort geordende chaos kan je het noemen. In mijn eigen atelier heb ik de tijd genomen deze chaos heel precies en binnen de lijntjes uit te werken, tijd die ik in de Torenkamer niet heb. Ordening in het web van lijnen die met deze tijdsbeperking op de achterwand is ontstaan is dan ook ver te zoeken.


      De Torenkamer Dag 2


      Hoe gaat dit aflopen? Morgen weer een dag.

    • De Torenkamer - Marie Civikov - Dag 1

      maandag 15 juni 2015

      Mijn eerste dag in de Torenkamer is meteen goed begonnen. Een blauwe lucht en een prachtig weids uitzicht over het Vondelpark.
      Voordat ik beginnen kon met "het grote produceren", de opdracht die ik mijzelf heb meegegeven voor deze week, moest er nog een aantal kleine dingetjes gebeuren. Nouja, moest, de dingetjes waren absoluut niet allemaal noodzakelijk in praktisch opzicht, maar ik heb er gewoonlijk een handje van mijn werkzaamheden uit te stellen met allerlei bezigheden waarvan ik mijzelf aan heb gepraat dat het handig is dat ik ze nog even doe voordat ik in mijn atelier begin. Een paar boodschapjes doen enzo. Misschien geeft het mij de rust in mijn hoofd waarmee ik goed kan werken. Zie je wel, toch nuttige bezigheden dus!  

      Als eerste heb ik de Torenkamer, die klein van oppervlakte, maar groot van volume is (het plafond is ruim 3,5 m. hoog), ontdaan van overbodige meubels en spulletjes. De achterwand is oranje, dus heb ik zoveel mogelijk afgeplakt met papier. Oranje is een kleur die ik maar moeilijk kan verdragen, zeker in relatie tot mijn werk. Tot zover de dwangneuroses. 

      Als basis voor het te maken werk en het idee mijn werk een relatie aan te willen laten gaan met de ruimte er omheen, heb ik een houten skelet van een toren meegenomen. De credits voor het in elkaar zetten van deze toren gaan absoluut naar mijn allerliefste vriend Elton (wil je met me trouwen?) want zelf ben ik een technisch onbenul. Met verf kan ik beter uit de voeten en ik heb daarbij een (moeilijk te onderdrukken) voorkeur voor contrastrijke combinaties van roze en blauw in verschillende gradaties. De eerste tonen zijn gezet.


      De Torenkamer Dag 1



      Torenkamer Dag 1

      Beluisteren