Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Mieke van der Weij, Jan Mom, Andrea van Pol

    MA | DI | WO | DO | VR

    23:00 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Bart Eysink Smeets

    Bart Eysink Smeets gaat op zoek naar vogels vanuit De Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen
    Bart Eysink Smeets studeerde in 2012 af aan de Design Academy Eindhoven. Hij vergaarde vooral bekendheid met zijn project ‘Finding myself in India’, waarin hij zichzelf photoshopte in vakantiefoto’s van vrienden.  Eysink Smeets probeert op een naïeve, objectieve manier de wereld om zich heen te ontwrichten, maar niet door er iets aan toe te voegen.‘Ik maak nooit iets nieuws, ik probeer je alleen opnieuw te laten kijken naar wat er al is.’ 
     
    Sinds 2014 is Bart vogelaar. Hij werd gegrepen door het TV-programma 'De Baardmannetjes'. Nico de Haan, ornitholoog, leidt Hans Dorrestein door Nederland's mooiste natuurgebieden en laat hem de bijzonderste vogels zien.  Eysink Smeets voelde zich verbonden met Dorrestein, die hield van de onschuldigheid, naïviteit, poëzie en soms zelfs de humor van de dieren. Het was dát, plus de oncontroleerbare factor (ze vliegen weg) dat het voor Bart zo aantrekkelijk maakte om ál zijn werk voortaan rondom de vogel te bouwen.
     
     
    Torenkamerplan
    In Vondel Cs zal ik veel vogels gaan fotograferen en opnemen. Daarnaast ga ik ze ook lokken voor de camera. 

Ik ben van plan verder te werken aan een project waarin ik vogels lok om te komen zitten op een plastic variant van zichzelf. Een plastic vogel is een mooi symbool van de relatie tussen mens en natuur. We proberen altijd de natuur te controleren, maar ook te imiteren. Daar zit een contradictie in die ik heb proberen uit te vergroten door de echte vogel op de plastic vogel te lokken. Dat bleek nog heel lastig, want vogels zijn erg visueel ingestelde dieren. Waar bijvoorbeeld een hond op geur afgaat, gaat de vogel vooral af op zicht. Ik zette het plan toch door en met trucjes uit de vogeljacht (anijsolie, pindakaas, vogelgeluiden, etc.) heb ik de vogels toch zo ver gekregen. Mijn camera zat aangesloten op een bewegingssensor, waardoor ik niet gelimiteerd was aan mijn gebrek aan geduld.

    • De Torenkamer - Bart Eysink Smeets - Dag 5

      Gisteren toch maar even de kauw vervangen met een roodborstje. In de hoop dat het roodborstje, dat eerst op de kauw stond, ook wel op zijn soortgenoot wilt zitten. Op internet besteld, en opgehaald op een heel gaaf industrieterrein in Alkmaar. In de hal stond een groot beeld van een olifant en een levensgrote knuffel van een vale gier. Bij de balie vroeg ik het bestelde. Ik vroeg niet naar expliciet een roodborstje, want ik vind hoor hem al denken. ‘Wie komt er nou met spoed een roodborstje halen in Alkmaar? Die moet wel heel erg nodig zijn tuin decoreren.’ Hij zocht even in een kast, haalde er het pakketje uit, en zette het op de toonbank. ‘Één deco-roodborstje. Die was voor u?’ Ik knikte en nam het mee.

      Jullie verpesten het voor jezelf
      Wauw, een grasparkiet!
      Hé het zijn er wel duizend!
      Bleh, een grasparkiet…

      IMG_3986.jpg

    • De Torenkamer - Bart Eysink Smeets - Dag 4

      Het gaat niet goed met de kauw. Of nou ja, het gaat niet goed met de kauw in het Vondelpark. En die moest ik juist hebben. Het lijkt wel alsof de kauw niet houdt van de Nederlandse winter. Het lijkt wel alsof de kauw een beetje last heeft van de kou.Op mijn plastic kauw (of kraai, de meningen zijn verdeeld) is inmiddels van alles gaan zitten. Op alfabetische volgorde: een houtduif, een koolmees, een merel, een mus en een roodborstje. Allemaal hartstikke leuk en gaaf natuurlijk, maar ik wil écht een kauw (een kraai is ook goed) op mijn kauw (/kraai). Het moet kloppen. Daar houd ik van.


      De haiku-vogel

      Vijf lettergrepen:

      wel handig voor een haiku.

      Grote bonte specht.

    • De Torenkamer - Bart Eysink Smeets - Dag 2

      Dit plan (echte kauw op plastic kauw lokken en dan een foto maken) krijgt een spannende ondertoon. Lukt het Bart om vóór donderdag 16:00 het bestand aan te leveren bij fotolab Kiekie?


      Het ziet er niet zo goed uit. De enige vogels die mijn goedbedoelde pindakaas, zaadjes en anijsolie (ja, anijsolie ja) hebben gevonden zijn een paar duiven, maar die hebben ook nog geen zitpoging gedaan. Een rondje in het Vondelpark vertelt mij dat het niet goed gaat met de kauwen in het algemeen. Af en toe een paartje kauwen, meer is het niet. De grasparkiet en de kokmeeuw, die zijn er wel te vinden. De kauw delft helaas het onderspit.


      Niet te snel opgeven, zeg ik tegen mezelf. Bij vogels moet je geduld hebben, dat weet ik. Toch vind ik het moeilijk. Morgen ga ik misschien toch zelf naar de kauw toe. Als de kauw niet naar Mozes toe komt gaat Mozes wel naar de kauw toe. Ik ga hem zoeken en vertroetelen, totdat hij niet meer van zijn plastic vriendje af wilt.Ik kan wel een oproepje doen, aan u: de bloglezer. Als u nou een kauw ziet in de achtertuin, wilt u hem dan vragen om heel even een plaatsje te nemen op mijn plastic kauw? Het is aan de linkerkant van VondelCS. Niet te missen.


      En natuurlijk de haiku


      Een vogelhaiku

      een duif zegt haiku

      een koe kijkt naar boven 

      en hij zegt: hai duif

      IMG_3792.jpg

    • De Torenkamer - Bart Eysink Smeets - Dag 1

      maandag 23 januari 2017

      Daar zit ik dan. In de torenkamer. Zou Pluk van de Petteflet zich zo gevoeld hebben in zijn torenkamer? Hoe heette dat gebouw ook alweer? Oja, de Petteflet natuurlijk. Maar dan met een a. Petteflat dus. De vergelijking is sowieso snel gemaakt met Pluk. Ik kom hier voor de vogels van het Vondelpark, en Pluk had op zijn beurt allerlei vogelvriendjes. De duif Dollie, Karel met de houten poot, en natuurlijk de krullevaar. Om deze reden heb ik besloten niet alleen de vogels te fotograferen, maar ook te schrijven over de vogel. Als een eerbetoon aan Pluk en zijn vogelvriendjes. Elke dag één (of meer) haiku(’s) over de vogel.


      hij is gewoon hier


      in Zuid-Afrika

      is een ooievaar vermist

      stop maar met zoeken



      ijs


      Ach oude vijver

      de eenden springen er in

      keihard op hun bek



      Hij eet het niet


      ik vervuil de sloot

      met mn goedbedoelde brood

      ondankbare eend

      IMG_3819.jpg

      Beluisteren