Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Vincent van Meenen

    Schrijver en theatermaker Vincent van Meenen gaat deze week gedichten schrijven voor Maria.

    Beluisteren

    Even voorstellen 
    Vincent Van Meenen (1989) is een schrijver en theatermaker uit Antwerpen. In 2012 won hij Write Now! en onlangs verscheen zijn tweede roman Tuin bij Nijgh & Van Ditmar. Van 2014 tot 2016 maakte hij theatervoorstellingen met vluchtelingen in Athene.

    Torenkamerplan
    Ik zal gedichten schrijven voor Maria.
    In Antwerpen vind je op straathoeken overal beelden van haar.
    Ondanks haar aanwezigheid voelt ze niet zo nabij. Met die afstand wil ik spelen.

    Ik schrijf gedichten aan Maria om met haar in gesprek te gaan.
    Ja. Ik roep haar aan.
    Maar zo'n aanroeping heeft iets klein en eenzaam
    en ze antwoordt ook niet echt.
    Daarom heb ik die handpop gemaakt denk ik, als vertrekpunt.
    Mijn eigen Mariabeeld, een poging om haar voortdurend nabij te laten zijn.
    Haar nog meer naar me toe te trekken.

    Waarom Maria?
    Maria is de moedergodin, de vruchtbaarheidsgodin, de beschermengel,
    de bemiddelares. Zij is het dichtst bij de mensen, en wordt het meest aanbeden.
    Ik ben zelf vrij matriarchaal ingesteld.
    In Tuin zowel als in Licht en geluid (2016, Nijgh en Van Ditmar) speelt Maria een kleine rol.
    Ik vond dat het tijd werd dat ik die fascinatie eens verder uit zou gaan werken.

    Ik ben nog niet heel ver maar wil deze week graag gebruiken om een goed begin maken.

    Daarom zou ik dus ook graag de luisteraars hulp gebruiken. Terwijl ik zit te schrijven of schilderen
    luister ik naar muziek waarin Maria een grote rol speelt. En ik heb wel een lijstje met nummers en stukken, maar die mag best uitgebreid worden. Dan kan ik de torenkamer omvormen tot mijn Mariagrot.

    • De Torenkamer: Vincent van Meenen - Dag 5

      Vandaag is het zulk mooi weer dat ik goed de tijd neem om naar alle dingen in het park te kijken. Bij het VondelCS-gebouw zie ik nu pas de vier vrouwenbeelden aan de trappen langs weerskanten van het gebouw . Elke vrouw heeft een bloemenschaal op het hoofd met vruchtbare zwarte aarde erin. De borsten bloot, de ogen recht naar de kijker, de handen gevouwen voor de schoot, de brede heupen en de blauwe accenten laten er geen twijfel over bestaan: dit zijn vruchtbaarheidsbeelden. 

      Oh ironie dat ik deze prachtige vrouwen bij mijn Mariazoektocht van dag 2 over het hoofd heb gezien! En dagelijks lopen, fietsen en steppen hier zoveel mensen langs. Nederland denkt misschien dat het weinig met Maria heeft, maar dat is schijn. Deze vruchtbaarheidsbeelden bewijzen het eens te meer.  Opvallend is wel dat de beelden zich niets lijken aan te trekken van de aandacht. Ze blijven vlak voor zich uit staren, Kalm en vreedzaam over de koele meren. 


      Ik klok af op 6 gedichten en een half. Dat is meer dan ik had verwacht en ik kan tevreden terug naar België. Net omdat de afstand tot Maria hier groter is dan thuis, lukte het me gemakkelijker om haar aan te schrijven. Reculer pour mieux sauter!

    • De Torenkamer: Vincent van Meenen - Dag 4

      In de aflevering van maandag zei Siegfried Woldhek dat van zodra je echt naar de dingen begint te kijken, met je ogen en dus niet met je verstand, je dan dingen te zien krijgt die je nooit zou kunnen bedenken. Je moet altijd goed opletten als mensen wiens werk je bewondert aan het woord zijn. Vaak bevatten dat soort zinnen een sleutel die je hele wereld op zijn kop kunnen zetten. 

      Ik probeer het de hele dag, kijken zonder mijn verstand te gebruiken. Kleurvlakken zien, lijnen, de weerspiegeling van de bomen in de vijver van het Vondelpark, de rimpels die de eenden maken in het water. Voor een schrijver is het extra moeilijk want van zodra je de dingen gaat benoemen, ben je eigenlijk niet meer met je ogen maar met je verstand aan het kijken, en benoemen is net wat schrijvers de hele tijd doen. Ik weet nog dat we als kind door het museum werden rondgeleid en we daar van sommige werken moesten zeggen wat we zagen. Die vraag vond ik ongelofelijk banaal en vervelend. Het was toch duidelijk? Het schilderij hing daar toch?

      En toch geloof ik dat die oefening erg belangrijk was. Want de andere kinderen noemden zoveel dingen op die ik zelf niet gezien had. En van zodra je iets benoemt, kan je bijna niet meer naar iets kijken zonder dat benoemde te zien. Als ik zeg 'vijver' terwijl ik naar de vijver zit te kijken, dan zie ik dus een vijver.  Kijken zonder te benoemen, word je daar dan een betere schrijver van? Ik geloof van wel.

    • De Torenkamer: Vincent van Meenen - Dag 3

      Ik tik rustig verder na de speurtocht van gisteren en het lukt me om een zesde gedicht aan de cyclus toe te voegen, waarin ik op zoek ga naar de oorsprong van mijn Maria-fascinatie. Het eerste kapelletje dat ik me uit mijn kindertijd herinner is een Onze Lieve Vrouw van Vrede bij ons om de hoek in De Pinte, waar ik vandaan kom. Op die plek was vroeger een beukkapel, maar die werd in achttienhonderd-en-zoveel vervangen door een stenen kapel, die er nu nog staat.

      Ik weet nog dat ik Maria toen al een mysterieus figuur vond, zo achter tralies in het kaarslicht. Ik begreep nooit goed waarom die tralies tussen Maria en de mensen moest staan. Nu zal je wel zeggen: dat is voor de veiligheid, maar wiens veiligheid bedoelen we dan? Hoezo moet Maria beschermd worden, zij is toch zelf de beschermheilige?

      van meenen tekening.jpg

    • De Torenkamer: Vincent van Meenen - Dag 2

      In de eerste 24 uur schreef ik 5 gedichten. Of het goede gedichten zijn weet ik niet maar ik ben voldaan omdat ik zo goed heb doorgewerkt.

      Het is best fris in de torenkamer en tussen de ramen giert de wind door de kieren naar binnen. Daarom ga ik de stad in op zoek naar Mariabeelden. Het regent. De schuilkerk vind ik te duur om naar binnen te gaan. Verder is er een mariabeeld in de vitrine van Argentijns steakhouse Amigo's op de Rozengracht. Het beeld draagt een Hawaiaans bloemensnoer om haar hals. De OLV-kerk om de hoek op de Keizersgracht is dicht. Ik ben te laat voor de viering. Op een bord lees ik dat er verschillende gemeenschappen samenkomen om te bidden. Surinaamse, Italiaanse, Syrisch-Orthodoxe. Maria is internationaal en daar ben ik blij mee. 

      Helemaal doorweekt ben ik en ik voel me een beetje misselijk, ik denk dat ik moet wennen aan het Amsterdamse eten. Een broodje nieuwe haring helpt niet. Ik mis thuis. Op internet vind ik dat er een Antwerps Caffenation-filiaal in Amsterdam is, achter het Vondelpark. Daar trek ik heen, al voel ik me wel een sul. Ik heb een beetje troost nodig. Eens binnen in de Caffénation, lacht een Mariabeeld uit 1904 me tegemoet.

      vincent van meenen maria.jpg

    • De Torenkamer: Vincent van Meenen - Dag 1

      maandag 13 november 2017

      De hele voormiddag op de trein vanuit Antwerpen helemaal naar de torenkamer. Onderweg zag ik mannen in oranje pakken onder een brug op hun bootjes. En even verderop rechts een alpacaboerderij. Veel zwanen en kleinere vogels, misschien een zilverreiger, zwarte stipjes waar je alweer aan voorbij bent. Ik wil mijn residentie vieren met een glaasje champagne op de trein maar de NS-catering schenkt geen alcohol voor 12 uur. Ik kom aan en voel meteen dat hier iets te gebeuren staat. Balken zonlicht vallen de torenkamer in. Ik pak mijn koffers uit en ga meteen aan de slag met de handpop die ik maakte, een tekening van Maria die ik schilderde op een enveloppe. Ik steek mijn hand door de enveloppe. Geen idee wat Maria te zeggen heeft. De tijd van het wachten is gekomen.

      Beluisteren
    • Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      woensdag 1 maart 2017

      De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

      Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      Vincent Van Meenen studeerde in 2014 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In 2012 won hij WriteNow!, de grootste schrijfwedstrijd van het Nederlandse taalgebied. Licht en geluid is zijn romandebuut.
      ©Pavon Hiemstra

      Beluisteren
    • Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      maandag 23 januari 2017

      De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

      Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      Vincent Van Meenen studeerde in 2014 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In 2012 won hij WriteNow!, de grootste schrijfwedstrijd van het Nederlandse taalgebied. Licht en geluid is zijn romandebuut.
      ©Pavon Hiemstra

      Beluisteren
    • Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      dinsdag 1 november 2016

      De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

      Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      Vincent Van Meenen studeerde in 2014 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In 2012 won hij WriteNow!, de grootste schrijfwedstrijd van het Nederlandse taalgebied. Licht en geluid is zijn romandebuut.
      ©Pavon Hiemstra

      Beluisteren
    • Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      dinsdag 23 augustus 2016

      De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

      Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      Vincent Van Meenen studeerde in 2014 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In 2012 won hij WriteNow!, de grootste schrijfwedstrijd van het Nederlandse taalgebied. Licht en geluid is zijn romandebuut.
      ©Pavon Hiemstra

      Beluisteren
    • Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      maandag 25 juli 2016

      De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in VondelCS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

      Vincent van Meenen uit Licht en geluid

      Vincent Van Meenen studeerde in 2014 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In 2012 won hij WriteNow!, de grootste schrijfwedstrijd van het Nederlandse taalgebied. Licht en geluid is zijn romandebuut.

      Beluisteren