Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol, Annemieke Bosman

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Nancy de Graaf

    Schilder Nancy de Graaf zit deze week in de torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen

    Schilder Nancy de Graaf (1989) studeerde in 2016 af aan de AKI ArtEZ te Enschede. Ze maakt schilderijen, tekeningen en grafiek.


    Veel van haar werk heeft een associatief vertrekpunt, waardoor dingen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, bij elkaar komen en als vanzelfsprekend een (nieuw) verhaal vertellen. Thema’s als isolement, vervreemding en kwetsbaarheid voeren daarin uiteindelijk de boventoon.


    Nancy werkt vanuit een interesse in de abstrahering van de figuratie, waarbij ze het liefst vormen en figuren met elkaar doet versmelten. Ze ziet haar schilderijen als abstracte werken waar de figuratie als een rode draad door het beeld loopt, tussen de onduidbare abstracte vormen en vlekken. Zo ontstaat in het beeld een spanningsveld tussen de figuratie, abstractie, vorm en inhoud.


    In 2016 mocht Nancy zowel het HeArtfund als één van de Buning Brongers Prijzen in ontvangst nemen; deze stimuleringsprijzen gaven haar een vliegende start als beeldend kunstenaar. In 2018 wordt ze ondersteund door het Mondriaan Fonds met een Werkbijdrage Jong Talent.

     

    • De torenkamer - Nancy de Graaf - Dag 5

      vrijdag 19 januari 2018

      Neushaar kortsluiting vergezicht fluistering vlam bergweggetje kaars solaris ei weefsel draad sterrenstof stickers witten paprikazaad vogelvlucht hamster stil zeldzaam wiebel voet kwab psychose pillen goed slecht kwaad |the other place| otters kadans houtvuur koudvuur zwarten reflectie eendendons varkenssnuit stopcontact |status quo| breuk nieuw klam lam bam ram zwam storm reis rijst koriander malen ja strijkkwartet boventoon achterklap ogentroost |liefje| floepen grijsaard floepvlam poëzie attitude nee-i-aaa-a-ti |tea for two| tee wee ooo| verstrikt tarwegras zomer glitter glimlach |één meisje nog| diamant kroon baardhaar schaamhaar Courbet navel woestijnzand vluchteling groen iris Hawijch push wollig handschoen verdwalen verdwazen verwijlen goud kersenlikeur oorsmeer kobaltblauw koffie accent Brabant niej proces serieus leisteen Torenkamer |Einde|


      ’Uit mijn boekje ‘Zwarte gal’ - Met oud-docent Kars Persoon gooide ik met woorden. Waardevol bezoek. 

      Waardevolle week. Ik heb mijn hoofd de vrije loop gelaten. ALLES ging alle kanten op en stond met elkaar in verbinding. Ik heb gewerkt als een waanzinnige; mijn Kalmeer verdween in het Vondelpark en wil niet meer binnenkomen. Maar dat is niet erg. 

      Ik heb thuis nog wel een andere. 


      Nancy de graaf 5.jpg

      Beluisteren
    • De Torenkamer - Nancy de Graaf - Dag 4

      … er stonden verdorie wel twee kamelen op wacht, maar die haalden geen flikker uit, toen de Kalmeer Kalmeer Kameel verdween. Was hier niet. Was niet hier. Há-há-há. En er was wel een reserve, maar die stond verdorie op het kleed te poepen. Kutkameel.

      en muren kunnen niet knuffelen.

      >Waarom ga je niet even die kalmeer vinden buiten?

      <HET STORMT

      >niet meer..


      <Oh.

      Misschien kan ik dan een hond aaien. Een natte stinkhond.


      Uit mijn boekje ' Zwarte gal'; wat er gebeurt als ik niet naar buiten kan en niemand me aait.

      Ik heb de kalmeer gevonden. Hij wilde niet mee naar binnen.


    • De torenkamer - Nancy de Graaf - Dag 3

      woensdag 17 januari 2018

      Nou schatje. Liefje. Ik moest hierbij toch wel een beetje aan Jezus denken, hoor


      ’Uit mijn boekje ‘Zwarte gal’


      Herman strekt zich eens per dag zo ver uit over de vloer dat hij op een soort banaan-vorming tapijtje lijkt. Alleen dan mogen wij ‘den Koning’ ook even over zijn buik aaien. Doen wij dit op een ander moment van de dag, klapt hij dicht als een berenval en gaat dan de handen te lijf. Den Koning is me er ééntje.


      Tijdens de uitzending van Opium gisteren speelde pianist Folke Nauta Russische linkerhandmuziek. Naar aanleiding hiervan maakte ik een portret van Herman (mijn kat) met mijn linkerhand. Ook maakte ik twee tekeningen van Pim. Het zijn een soort Jezus-achtige figuren geworden.


      En de stoelen. Ik tekende ook stoelen.


      Ik liep net in het park en ik zag daar vijf Aalscholvers. Ze zaten daar een beetje bij elkaar in een boom, vlak boven het water. Het deed me denken een scene uit de tekenfilm ‘The Junglebook’, waar de aasgieren in een boom zitten en de één tegen de ander zegt: ‘wat gaan we doen?’. Wat gaan we doen?


      'We' nemen het werk met 'het meisje met de peuk', of 'het meisje met de streep', of 'de streep met het meisje' onder handen.Dat durven 'we' niet, maar gaan 'we' gewoon doen.

      nancy de graaf 1.jpg

      Beluisteren
    • De Torenkamer: Nancy de Graaf - Dag 2

      ‘16 januari 2018 - Torenkamer - Dag 2

      Met z’n allen kwam Groen naar Laura’s toilet om op het kleed te lopen. Dit mocht echter niet. Gepikeerd wilde Groen zich daarna opdringen aan de boomstam van muziekstuk twee, maar dat kon niet, want daar stond een muur.

      Vanwege privacy.’


      Uit mijn boekje ‘Zwarte gal’

      Gisteren luisterde ik naar drie gitaarstukken, elk zo verschillend. Vandaag maakte ik naar aanleiding van de muziek (en twee vragen) drie werken; de Hup, kleed, schilderij-Torenkamer-Livemuziek-Specials.

      Ik stelde mezelf de vragen; ‘welke kleuren heeft deze muziek?’ en ‘als deze muziek een boom was, hoe zag die er dan uit?’.

      Ik smelt graag dingen samen. Zo gaat dat ook in mijn hoofd. Er ontstaan dan dingen die ik nooit had gedacht dat ik ze ooit zou denken. En daar word ik meestal heel gelukkig van. Soms houden ze me wakker, al die dingen. Daar word ik dan minder gelukkig van.

      Naast de vragen bij de muziek stelde ik ook het thuisfront (Pim) de vraag om mij elke dag een foto te sturen van een restvorm die ik kan gebruiken in mijn werk. Vandaag kreeg ik daar een geweldig cadeau bij; iemand zag gisteren de koningin en maakte van haar een foto. Dus nu gaat de koningin op bezoek in het werk van muziekstuk drie (Junto al Generalife - J. Rodrigo). Het wordt een heus feest! Ik hoop dat het lukt.
      Het verhaal is er al in tekst, maar er een beeld van maken lukt niet. Misschien komt het door de dynamiek van de muziek. Die was heel dynamisch.
      Zoiets moet het ongeveer zijn:

      ‘Warm. Woestijn. Het is wel een boom, maar hij lijkt meer op een tak. Er is zand en een hagedisje. geel/bruin/sienna. Er plopt plots nog zo’n boom uit de grond. Floep. en nog één, en nog één. Nog veel meer van die bomen ploppen en floepen uit de grond. Ze hebben niet veel takken, maar aan de takken die ze hebben hangen zwarte spiraaltjes. Ze eten samen, de bomen. Aan een lange tafel met water erop, in karaffen. Ze eten broccoli met tomaat. En er is er één die grappen maakt en die Iedereen leuk vindt en Iedereen vindt hem ook leuk. En in de late avond kijken ze naar de sterren. Tot er één niest.

      Oh. En de koningin is er ook bij. Ze draagt een hoed.’


      Om eerlijk te zijn ben ik wel een beetje klaar met bomen.

    • De torenkamer - Nancy de Graaf - Dag 1

      maandag 15 januari 2018

      Lief en licht moet ze zijn. En dat dat hoofd zo verschijnt uit het gele vlak -dat vind ik goed. Dat blijft zo. Maar de peuk moet nog wel echt een peuk worden. En dat is een probleem, want de peuk valt in het gele vlak. 
      En het gele vlak -dat vind ik goed. 
      Dat blijft zo. 

      Misschien is de peuk wel helemaal niet zo belangrijk. Misschien is juist belangrijk hoe de lippen om de peuk heen zitten en is het dus juist belangrijk dat de peuk niet echt een peuk is.

      De lippen zijn twee streepjes. Ze lijken op die van mama. En ze zijn nog niet goed. Ze moeten óf meer lippen worden óf meer twee streepjes -een beetje van allebei vind ik niet goed. Het roze vind ik tof. En het vlak achter de figuur, dat groene gebloktige -dat is geen woord, maar als het een woord was, dan vond ik het een mooi woord-  dat groene gebloktige, dat vind ik ook goed. Vooral in contrast met het roze.

      Peuk-achtig moet de peuk zijn. 

      Ik ken mensen die roken in hun toilet. Dat kan je dan zien aan de gele stukjes op de rand van de wasbak. Een beetje zo geel als het vlak waar dat hoofd uit verschijnt. Ik stel me dan zo voor dat ze dan ook koffie meenemen. Want koffie en een peuk, dat poept gewoon fijn.

      ’Uit mijn boekje ‘Zwarte gal’

      Ik werk meestal van associatie op associatie; dingen overlappen elkaar. Soms zie je dat letterlijk in mijn werk terug. Vanavond ga ik naar de livemuziek luisteren, hier bij VondelCS. En daarbij vraag ik mezelf:

      Welke kleuren heeft deze muziek?
      en
      Als deze muziek een boom was, hoe zag die er dan uit? 


      En dat ga ik dan morgen in een nieuw werk stoppen. 


      nancydag1.jpg

      Beluisteren