Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol, Annemieke Bosman

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Elsemieke van der Heijden

    Kunstenares Elsemieke van der Heijden creëert deze week een kelder in De Torenkamer.

    Beluisteren

    Even voorstellen
    In 2016 is Elsemieke van der Heijden afgestudeerd aan de afdeling Beeld en Taal van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Ze is een jonge kunstenaar die zich niet houdt aan één medium of onderwerp. Haar werken zijn installaties waar verschillende werelden van materiaal, objecten en betekenis samen een door haar gemaakt nieuw universum worden, waarbij nog steeds heel duidelijk aan onze wereld wordt verwezen. Elsemieke haar streven is een visueel gedicht met het object aan het woord, dit bereikt ze door 'dingen' te transformeren of op het omslagpunt te wachten; 'de weg van het ding, naar het object en meer'.

    Door verschillende gemaakte en gevonden objecten te combineren met elkaar ontwikkelt zich een nieuwe logica, krijgen de objecten een nieuwe betekenis door de veranderde context en ontstaat er een verhaal dat de installatie kan vertellen.

    Torenkamerplan
    De Torenkamer krijgt deze week een kelder, een kelder die boven het Vondelpark zal uittorenen. Wanneer je morgen de toren van 272x268x354cm probeert binnen te treden zal je stuiten op een houten blok waar je niet omheen kunt. Het blok is een meter hoog, anderhalve meter breed en lang. Het is een vrij lomp ding eigenlijk als je er naar kijkt, maar in de loop van de week krijgt de doos vast een kleurtje om haar wat te verfomfaaien. Als je jouw voeten in de gleuven aan de voorkant van de doos stopt kun je er bovenop klimmen, inderdaad.. er zit echt een gat in het midden van de constructie. Je kunt jezelf met de voeten eerst door het gat laten zakken. ‘Oh, dat doet me denken, misschien eerst de schoenen uit voordat je in de kelder in glijdt’, ik zal een vriendelijk briefje ophangen.

    Het plafond, de muren en de vloer voelen zacht aan en als je al tastende door de ruimte wurmt kom je steeds meer uitstulpingen tegen. Dit lijkt wel een matras en hier iets van een kastje.
    Langzaam begint het je op te vallen dat er een geluid van boven komt. Het is een tram die over de kelder heen dendert. Het is hier akelig, maar ook fijn in deze miniatuur kelder.

    • De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 5

      vrijdag 2 maart 2018

      Dag 5:

      Het meer van het Vondelpark is al een paar dagen bevroren, waar er eerst een aantal dapperen voorzichtig het ijs begaan zijn er vandaag een hoop schaatsers. Het is een pittoresk gezicht en ik had wel de hele dag naar buiten kunnen staren. Ik wilde het eigenlijk ook wel want ik  was inmiddels fysiek vrij op na al die dagen klussen en klauteren, maar hier in de torenkamer bevind ik me zelf op glad ijs..

      Het was vandaag er op of eronder want het kunstwerk moest af, ik had immers beloofd een kelderkamer  te maken en dus zou er ‘s avonds in de uitzending een kelder zijn in de toren! De taken die vandaag op het programma stonden waren er veel, maar op zich vlug gedaan, maar ook zeker essentieel in het wel of niet slagen van deze ruimte. Het grootste karwei kon ik pas aan het eind van de dag doen: de deksel (het plafond) met luik van de kelderkamer. Ik was wat nerveus voor dit moment omdat als dit zou mislukken, of als ik het niet op tijd af zou krijgen er toch niet echt sprake van een kamer zou zijn. Ik bleek in controle van de kunst te zijn, de deksel paste en om 18:00 uur zat ik op de vloer van de kelder. Ik keek om me heen en zag een bureau, een stoel, een bed, een schilderijtje en af en toe reed er een tram over.

      Ik voelde me groot!

      IMG_6946.JPGIMG_6944.JPGIMG_6938.JPGIMG_6926.JPGIMG_6924.JPGIMG_6921.JPGIMG_6919.JPG

      Beluisteren
    • De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 4

      Mijn ladder zat vastgeplakt aan de deksel van de kamer, ik klom boven op de kubus en trok eerst vrij zacht aan de ladder. Hij kwam niet los, die houtlijm was een stuk sterker dan ik dacht en dat was dan weer een fijne ontdekking . De tweede poging was een flinke ruk, ik stuiterde achteruit maar de ladder was losgekomen. Eigenlijk alles van de ladder  zat nu los..

       

      Rond het middag uur had de kelder dan eindelijk een trap, ik was erg blij met de zee blauwe kleur en besloot dat ik subtiel verschillende scharkeringen van deze blauw zou gebruiken voor nog wat andere onderdelen. Het was fijn om te merken dat ik na drie dagen de controle had gevonden en dat het materiaal niet langer de leiding over mij nam. 
      Overal door de torenkamer lag stof van hout, blauw gekleurde balkjes, gereedschap, materiaal dat het tot nu toe nog niet tot de kelder heeft gered en er staat een klein stoeltje dat ik zaagde en in elkaar lijmde. Het was een wankel gebeuren met dat stoeltje omdat er in verhouding grote dingen op stonden om ‘m extra goed te plakken. (Ik ben sowieso erg provisorisch en vernuftig omdat ik graag veel of grote dingen maak en meestal alleen kleine ruimtes tot mijn schikking heb. Het geeft mij plezier om dingen in te zetten die ogenschijnlijk niets te maken hebben met het ander, maar de twee samen toch het door mij beoogde eindresultaat behalen.) De torenkamer zag er sowieso wat chaotisch uit, meestal betekend dit dat er veel dingen tegelijkertijd aan de gang zijn en dat het kunstwerk af aan het raken is.

       

      Gelukkig is het op dag 4 een chaos..

      2018-03-02 (3).png2018-03-02 (2).png2018-03-02 (1).pngIMG_6890.JPGIMG_6885.JPGIMG_6875.JPGIMG_0523.jpgIMG_0500.JPG

    • De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 3

      woensdag 28 februari 2018

      Gister ging alles voor de wind en zelfs vanmorgen ging alles nog voor de wind. Ik was vol met enthousiasme hier heen komen fietsen en voor ik het wist stond ik in de toren boven op mijn kelder kamer. Helaas ging de dag vanaf toen steeds meer bergafwaarts, ook daar had ik vrede mee, omdat de dingen uiteindelijk nog steeds lukte linksom of rechtsom. Ik werd steeds behendiger met de boor en schroefmachine en ook de decoupeerzaag was steeds minder een vreemde. Op sommige momenten voelde ik me zelfs goed als ik een tegenslag overwon.  Toen stak er opeens een flinke tegenwind op, ik had het niet zien aankomen, het moment dat ik had onderschat. Ik wilde een ladder maken om vanuit het gat naar beneden te dalen, hij moest vijf sporten krijgen en dat op zich moest geen probleem vormen.. ik had immers alles vier keer nagemeten, juist omdat ik nou niet uitblink in cijfers. Poging na poging bleef mislukken en het bleek uiteindelijk dat ik achteloos er van uit was gegaan dat een houten balk recht zou zijn. Waarom zou het ’t niet zijn toch? De natuur  is immers altijd te voorspellen..

      Ik werk hier alleen met de deuren dicht en wordt alleen vergezeld door de stemmen van zang en toen opeens hoorde ik ‘hallo, hoe gaat het daar?’.  
      ‘Het gaat niet goed’ zei ik. ‘De sportjes spelen pingpong met elkaar en ik kijk lijdend toe. Hij gaf me een blik opener op hoe ik het anders kon aanpakken, hij had gelijk en ik was niet meer boos.

      IMG_6871.jpgIMG_6870.JPGIMG_6864.JPGIMG_6851.jpgIMG_6849.jpgIMG_6847.JPGIMG_6843.JPGIMG_6842.JPGIMG_6861.JPG

      Beluisteren
    • De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 2

      De ochtend van sjouwen en rijden ontpopte zich ’s middags tot een dans in de toren. Zachtjes op de achtergrond draaide het stuk Canto Ostinato door Simeon ten Holt.

      Tijdens het subtiele intro heb ik eerst gekeken naar mijn platen, ik vond het prachtig  hoe de zon een gouden gloed legde op het hout en hoe de schaduw de verschillende tonen grijs en bruin definieerde. De vuren balken schuurde ik op en plaatste ik midden tussen de ramen  waar ze precies pasten zij aan zij.

      De houten balken in tegenstelling waren wat log voor deze ruimte. Hun formaat dwong mij om hen elke keer vast te grijpen en te verplaatsen. Ze neer te leggen en weer op te tillen terwijl er ook steeds meer platen aan elkaar vast kwamen te zitten. Ze bleven omdat ik om de tien centimeter schroeven in hen heb gedraaid. Ik gleed met mijn sokken over de vloer tussen de schotten door, hield balans op de balken en opgestapelde stukken en op sommige momenten omringde het hout mij.

      Langzaam kwam de kubus die in mijn hoofd zat naar buiten en kreeg een weerbarstig karakter. Het vierkant liet zich nauwelijks meer door mij duwen en trekken was haast hopeloos. Ik hoef me geen zorgen te maken dat ze er morgen niet meer staat.

      Screen Shot 2018-02-27 at 21.10.35.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.08.36.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.07.35.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.07.15.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.59.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.43.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.28.png

    • De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 1

      maandag 26 februari 2018

      Vandaag probeerde ik de doos als een tape constructie alvast in de toren te hangen. Ik had alleen paars tape, ik en paars hebben nooit echt een goed band gehad.. maar wie weet kon dat nog veranderen. Ik begon vol enthousiasme en plakte keurig langs mijn meetlint. Op de grond ging alles goed en ook de eerste twee linten hingen stevig in de lucht, al gauw begon het spel van de tape tegen mij. Als ik aan de ene kant van het vierkant zat kwam het tape van de muren af aan de andere kant. Dan probeerde ik zo snel mogelijk af te stormen op het eigenwijze tape, drukte het terug tegen de muur en sprintte weer naar de andere hoek. Ik draaide mijn rug naar het vierkant, pakte mijn camera en ja hoor. Ik zag door mijn lens hoe het grootste gedeelte van het paarse lint weer op theatrale wijze op elkaar was gehoopt op de grond. Normaal gesproken dacht ik, zou ik chagrijnig zijn geworden en had ik in een ruk al het tape naar beneden getrokken en er een bal van gepropt. Vandaag was ik kalm en moest ik zelfs lachen, vooral op de momenten dat ik in opperste concentratie toch met mijn haar klem kwam te zitten aan een plakkerig stuk en het vederlichte skelet van een kunstwerk in spe weer van me had gewonnen!

       

      Ik verliet de toren  in ’t holst van de nacht en had het Vondelpark nog nooit zo verlaten gezien. Morgen win ik het spel met hout in een race tegen de klok!

      IMG_6730 j.jpgIMG_6756 j.jpgIMG_6746 j.jpgIMG_6755 j.jpgIMG_6754 j.jpgIMG_6742 j.jpg

      Beluisteren