Facebook
Twitter
Google +
Luister live
Geen info beschikbaar
Afspeellijst
Afspeellijst
Uw afspeellijst is leeg
    huidig werk:
    Opium (AVROTROS)

    Gepresenteerd door:

    Jan Mom, Andrea van Pol, Annemieke Bosman

    MA | DI | WO | DO | VR

    22:30 - 00:00

    In De Torenkamer van VondelCS wordt wekelijks een jonge kunstenaar 'opgesloten' om, niet afgeleid door dagelijkse prikkels, te werken aan een magnum opus. Er is dagelijks contact met de kunstenaar in de uitzending en op vrijdag haalt Andrea van Pol de kunstenaar op uit De Torenkamer en wordt het voltooide werk gepresenteerd.

    Via ons Instagram account houden de kunstenaars je op de hoogte van hun voortgang:

    Torenkamer

    Bart Lunenburg

    Beeldend kunstenaar Bart Lunenburg gaat deze week in de Torenkamer op onderzoek uit naar het fenomeen 'toren'.

    Beluisteren

    Even voorstellen

    In zijn projecten verhoudt beeldend kunstenaar Bart Lunenburg zich als maker tot zijn dagelijkse omgeving waarin de focus ligt op architectuur, publieke ruimte, kunst- en architectuurgeschiedenis. Hoewel fotografie de basis vormt van zijn praktijk, kan een foto de aanleiding zijn voor een tekening of maquette. Deze kunnen op hun beurt weer leiden tot een sculptuur, videowerk of installatie. Binnen zijn conceptuele onderzoek probeert hij op een associatieve en speelse manier te werk te gaan.

    In zijn werk van de afgelopen jaren stond het onderzoek naar ‘het venster’ centraal. Daarbinnen heeft hij een grote interesse in de idealen waarmee de huizen en gebouwen om ons heen ontworpen zijn, en de manier waarop de mens deze naar de hand probeert te zetten.

    Bart Lunenburg studeerde aan de fotografie afdeling van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht.

     

    Torenkamerplan 

    De komende week ga ik in de Torenkamer het fenomeen ‘toren’ in het dagelijks leven, en in de kunst- en architectuurgeschiedenis onderzoeken. De toren als een ruimte die boven andere ruimtes staat, een bouwwerk van het verticale verlangen van de menselijke verbeelding. 

    Een toren kan functioneren als een observatorium om het heelal te bestuderen, of juist de aarde, als uitkijkpost, verdedigingswerk, baken of zendmast. Door urbanisatie en moderne stedenbouw wordt er ook steeds vaker de hoogte in gebouwd. Maar een ruimte op grote hoogte gaat ook over isolatie, en misschien zelfs vervreemding van de dagelijkse wereld. In de ruimte van de Torenkamer zou ik dan ook willen nadenken, en werk willen maken over het fenomeen ‘toren’ en wat deze voor een (symbolische) betekenis heeft in ons dagelijks leven.

    Deze gegevens worden, samen met verschillende kunst- en architectuurhistorische torens, het uitgangspunt voor verschillende nieuwe maquettes van torens die ik deze week in de Torenkamer wil gaan bouwen.

    • De Torenkamer: Bart Lunenburg - Dag 4

      Vanmiddag scheen de zon naar binnen in de Torenkamer, dus was het een mooie gelegenheid om de toren opnieuw te fotograferen in daglicht. Vannacht was ik ook al bezig met het fotograferen van de maquette, maar dan met kunstlicht. De foto’s van de toren in het interieur van de torenkamer doen bijna mysterieus aan. De maquette is volledig wit en steriel, terwijl de ruimte in de torenkamer veel meer geleefd en gebruikt is door de kunstenaars die voor mij in de Torenkamer verbleven. Deze spanning tussen maquette en echte ruimte, en hoe deze samenkomen in de foto, vind ik erg interessant. Waarom staat dat bouwwerk daar in de hoek van de kamer? Het is er neergezet maar de mens is er uit verdwenen, of moet juist nog in beeld komen.


      Verder besloot ik vandaag aan de hand van de ‘plattegronden’ die ik gisteren op straat heb gevonden schakeringen te gaan maken met torens. Om dit te doen heb ik echter veel meer torentjes nodig. Daarom heb ik de schaal van de toren sterk verkleind, en ben ik de rest van de dag nog meer kleine plankjes en rondhoutjes gaan zagen. Op deze manier kan ik nog meer spelen met de schaal van de toren en allerlei verschillende plattegronden en rasters uitproberen, en kan ik de torens aan elkaar schakelen. Ik hoop morgen op de laatste dag nog een aantal experimenten hiermee te kunnen uitvoeren.


      The Tower's Memory.jpg2018-05-18 13.30.14.jpg

    • De Torenkamer: Bart Lunenburg - Dag 3

      woensdag 16 mei 2018

      Vandaag heb ik de verschillende onderdelen van de toren in de tweede en derde laag verf gezet. Door de maquette wit te schilderen, wil ik deze morgen (als het hopelijk niet te bewolkt is) fotograferen wanneer het zonlicht in de namiddag de torenkamer binnenvalt. Ik hoop tegen het einde van avond, wanneer de verf droog is, te kunnen beginnen met het aan elkaar rijgen van de verdiepingen van de toren.


      Toen ik vanmiddag tijdens het drogen van de verf boodschappen ging doen, stuitte ik op een opvallende observatie. Tijdens het oversteken van de drukke Overtoom merkte ik ineens allerlei formaties van zogenaamde ‘volgstenen’ op straat. Deze stenen kenmerken zich door een structuur van noppen (of ribbels) en zijn bedoeld als markering van een stoeprand om blinden veilig de weg te kunnen wijzen op gevaarlijke kruispunten. Ze worden ook wel ‘blindegeleidestenen’, of ‘aandachtstenen’ genoemd. Bij elkaar vormen ze een in eerste instantiehaast onzichtbare steenformatie.

      photo6044239649993501950.jpg


      Aangezien ik al twee dagen bezig ben met het boren van zes gaten in een plankje om zo een toren te bouwen, was de link met deze zes-ogige dominostenen in het trottoir snel gelegd. Ik besloot de rest van de middag op zoek te gaan naar deze ‘volgstenen’ en deze te fotograferen. Door een kruk uit De Torenkamer mee te nemen, kon ik de steenformaties goed van bovenaf fotograferen. Door er van boven af op te kijken, ontstond er een soort beeld van een plattegrond van een gebouw. Een plattegrond van aan elkaar geschakelde stenen met daarop het bovenaanzicht van dragers of colonades. De foto’s nam ik weer mee terug De Torenkamer in, blies ze op tot groot formaat en hing deze vervolgens aan de muur. Nu hangen er stukjes straat in de ruimte waar ik ook m’n torens aan het bouwen ben. De komende dagen zal blijken wat er uit deze samenkomst voort zal komen. 

      photo6044239649993501951.jpgphoto6044239649993501953.jpg

      Beluisteren
    • De Torenkamer: Bart Lunenburg - Dag 2

      Vandaag werkte ik in De Torenkamer verder aan de maquette waar ik gisteren aan begonnen ben. Het leek me een interessant idee om aan de anonieme skeletconstructie van de toren, die nog helemaal menselijke invulling of bewoning impliceert, menselijke schaal toe te voegen. Ik maakte de schaal van de toren zo dat er precies een verdieping in m’n hand zou passen. Ik stelde de toren op voor de camera, en liet deze balanceren in m’n hand. Deze handeling fotografeerde ik en hing deze weer uitvergroot op in De Torenkamer.photo6044239649993501852.jpg

      Er ontstond een interessant contrast tussen de verticale ‘hoogbouw’ structuur en de schaal van de menselijke, die ik deze week nog verder ga onderzoeken.


      Verder besloot ik deze dag nog veel meer onderdelen te gaan zagen, schuren en boren, om zo nog meer variaties te kunnen gaan maken en de toren op te hogen. De verschillende schetsen vormen een soort opeenstapeling van werken die op de voorgaande reageren.

      photo6044239649993501853.jpgphoto6044239649993501854.jpg

    • De Torenkamer: Bart Lunenburg - Dag 1

      maandag 14 mei 2018

      Vanmorgen ben ik in de Torenkamer geïnstalleerd. Na het uitpakken van het meegebrachte gereedschap, en het hout dat ik van groot naar klein tegen de muur stapelde, ben ik m’n verzameling torens aan de muur gaan hangen. Een greep uit de kunst- en architectuurgeschiedenis en een aantal eigen foto’s. De verstilde landschappen met een eenzame toren van Giorgio di Chirico hangen naast de typologische fotografische studies van watertorens van Bernd en Hilla Becher. De door dynamiet tot ontploffing gebrachte woontorens van de buitenwijk Pruitt-Igoe in het Amerikaanse St. Louis, hangen naast de hoge constructie van een voormalig hogeschool gebouw in Utrecht, dat verbouwd wordt tot woontoren.


      De afbeeldingen houden toezicht terwijl ik deze week werk aan nieuwe maquettes van torens en verticale structuren. Ik heb ze uitgekozen omdat ik het beeld, de constructie of bepaalde gegevens interessant vind. Ze vormen het uitgangspunt voor nieuw werk.


      Het begin van de eerste maquette ontstond vandaag door een opeenstapeling van de ‘MaisonDom-ino’, een anonieme skeletconstructie bedacht door de Franse stedenbouwkundige en architect Le Corbusier. Dom-ino is gebaseerd op het Latijnse domus (huis), en ‘ino’ (als afkorting van innovation). De dom-ino is een lege huls. Er is nog niets huiselijks of menselijks aan. De bewoners zouden zelf de plattegrond kunnen vormgeven, de muren in het huis kunnen schuiven,de ramen en de facade er tegen aan kunnen plakken.


      Ik boorde gaten in de verschillende ‘verdiepingen’ van de maquette, zodat er pijlers van rondhoutjes er voor zorgen dat de hele structuur overeind blijft staan. De verdiepingen kunnen op elkaar gestapeld en aan elkaar geregen worden. Morgen werk ik verder aan de maquette en kijk ik wat deze op zou kunnen leveren.


      photo6039711800980778434.jpgphoto6039802433380658479.jpg_MG_0852-1.jpg

      Beluisteren